Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez L. M., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...], określającą w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2006 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną wskazał m.in. art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., w skrócie O.p.).
Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Przeprowadzona w 2011 r. u podatnika kontrola podatkowa przez organ pierwszej instancji nie wykazała nieprawidłowości wynikających z rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług w obrębie samego miesiąca grudnia 2006 r. Jednakże ustalenia w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości za miesiąc listopad 2006 r. zakończone wydaniem decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...], określającej kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł w miejsce zadeklarowanej kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wpłynęła na wysokość zobowiązania podatkowego.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], określił w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2006 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Od decyzji tej podatnik wniósł odwołanie, żądając uchylenia decyzji. W uzasadnieniu odwołania L. M. podniósł szereg zarzutów w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego dotyczących decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...], określającej rozliczenie w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2006 r. w sposób odmienny od podatnika.
Organ odwoławczy nie podzielił zasadności podniesionych zarzutów i zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w całości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach L.M., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- - prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów ustawy o VAT (wraz z przepisami wykonawczymi), a zwłaszcza art. 86 w związku z art. 88 i 106 tej ustawy,
- - art. 7 i 169 Kodeksu cywilnego - w kwestii dotyczącej dobrej wiary nabywcy,
- - art. 188 i art. 191 O.p. poprzez nie przeprowadzenie - mimo wniosków skarżącego - pełnego postępowania dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się szczegółowo do podniesionych zarzutów i podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt.1 lit. a, b, c tej ustawy).
Strona skarżąca, jak wynika z uzasadnienia skargi, zarzucając naruszenie, wymienionych na wstępie przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych, podnosi, że organ odwoławczy, nie dostrzegł braków w materiale dowodowym zgromadzonym, na wcześniejszym etapie postępowania i dokonał jego tożsamej oceny, czego konsekwencją było utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w zakresie rozliczenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r.
Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest legalność zaskarżonej decyzji, a nie decyzji ją poprzedzających. Zaskarżona decyzja jest konsekwencją poprzedzającej ją decyzji określającej w sposób odmienny od podatnika rozliczenie w podatku od towarów i usług.
Przystępując zatem do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm., w skrócie ustawa o VAT), podatnicy są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.
Wynikająca z deklaracji kwota może jednak ulec zmianie w trybie art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, który stanowi, że zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.
W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe nie kwestionowały prawa podatnika w miesiącu grudniu 2006 r. do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych przez jego kontrahentów faktur VAT, a jedynie określając kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy uwzględniły w tym rozliczeniu rozstrzygnięcie dotyczące listopada 2006 r. Rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2006 r. miało bowiem bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku w miesiącu następnym, co wynika z ogólnej konstrukcji podatku od towarów i usług.
Zatem wydana w trybie art. 99 ust. 12 ustawy VAT decyzja dotycząca listopada 2006 r. spowodowała konieczność wydania decyzji określającej - w sposób odmienny od podatnika - rozliczenie w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. Ze wskazanych powodów, organ odwoławczy nie mógł odnieść się do zarzutów odwołania dotyczących decyzji za poprzednie okresy rozliczeniowe, tylko z uwagi na fakt, że decyzje te miały wpływ na rozliczenie w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r.
Do zarzutów dotyczących tych decyzji nie może także w niniejszym postępowaniu odnieść się Sąd orzekający, albowiem skarga dotycząca decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], dotycząca rozliczenia w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt. III SA/GL 1069/12.
W tym stanie rzeczy skoro została uchylona decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. mająca bezpośredni wpływ na rozliczenie tego podatku w grudniu 2006 r., koniecznym stało się również uchylenie zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 P.p.s.a.