Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 września 2010 r. Sąd oddalił skargę J. B. na opisaną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu [...] r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku a także z wnioskiem o ustanowienie adwokata. W dniu 6 października 2010 r. postanowieniem referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Odpis wyroku z uzasadnieniem oraz postanowienia referendarza sądowego o ustanowieniu adwokata z urzędu doręczono skarżącemu w dniu 11 października 2010 r., następnie w dniu 29 października 2010 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z wnioskiem o wyznaczenie adwokata. Pismem z [...] 2010 r. referent Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, że pełnomocnikiem został ustanowiony adwokat M. Z.. W dniu [...] 2010 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi. W dniu 3 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego adw. M. Z. skierował do tut.
Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Do wniosku dołączył skargę kasacyjną. W uzasadnieniu podniósł, że o wyznaczeniu go w charakterze pełnomocnika z urzędu został powiadomiony 26 listopada 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.)
Przenosząc powyższe okoliczności na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej uznać należy za zasadny.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 10 września 2010 r. upłynął bezskutecznie w dniu 10 listopada 2010 r. Jednak nie można skarżącego obciążać odpowiedzialnością za wspomniane uchybienie, gdyż zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ zatem skarżący nie mógł sam sporządzić skargi kasacyjnej, a jak wynika z wyżej wskazanego postanowienia referendarza sądowego skarżący nie był w stanie pokryć wynagrodzenia pełnomocnika, nie można obciążać go winą za niewniesienie skargi kasacyjnej w terminie, tym bardziej, że wniosek o prawo pomocy został złożony już w dniu [...] 2010 r. a więc jeszcze przed doręczeniem skarżącemu uzasadnienia wyroku.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Sąd podziela zawartą we wniosku opinię o braku zawinienia po stronie skarżącego, gdyż nie mógł on podjąć w sprawie żadnej skutecznej czynności, natomiast działając bez zbędnej zwłoki podjął niezbędne czynności zmierzające do ustania przeszkody. Tym samym wniosek złożony w dniu 3 grudnia 2010 r. uznać należy za złożony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Dołączając do wniosku skargę kasacyjną uczyniono zadość obowiązkowi z art. 87 § 4 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd na podstawie przywołanych przepisów postanowił jak w sentencji.