Uzasadnienie
Skargą z dnia 11 lipca 2016 r. A. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone adresatowi na adres strony skarżącej podany z skardze 24 sierpnia 2016 r.
Dnia 8 września 2016 r. skarżący nadał przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pismem wskazującym wartość przedmiotu zaskarżenia.
Postanowieniem z 15 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 września 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji określającej podatek od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 31 sierpnia 2016 r. a strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi dopiero 8 września 2016 r. tj. po upływie terminu do ich uzupełnienia.
Ponadto postanowieniem z 15 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 września 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie.
W tym stanie sprawy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 orzeczono jak w sentencji postanowienia.