Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 27 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1386/14

Uzasadnienie

W treści skargi pełnomocnik strony skarżącej podniósł zarzut naruszenia:

1. - art. 89 ust. 14 i 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., poz. 626 ze zm.) poprzez przyjęcie, że niezachowanie terminu do złożenia zestawienia oświadczeń nabywców paliwa grzewczego za sierpień 2009 r. na podstawie art. 89 ust. 16 ustawy o podatku akcyzowym wyłącza możliwość skorzystania przez skarżącego z preferencyjnej stawki podatku akcyzowego;
2. - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w zakresie wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego przez organ celny poprzez odmowę uznania, że na podstawie danych zawartych na oświadczeniach nabywców paliwa grzewczego w sierpniu 2009 r. podatnik był w stanie udowodnić, że zostało ono użyte do celów opałowych, zgodnie z celem uprawniającym do stosowania obniżonej stawki akcyzy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w przepisie tym nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytego w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące wykładni prawa wspólnotowego, ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). A ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14 wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści:

1. - czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?
2. - czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?
3. - czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

Uznać zatem należało, że rozstrzygnięcie przez Trybunał powyższych pytań prejudycjalnych będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej między stronami niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która dotyczy prawidłowej wykładni art. 89 ust. 14 -16 u.p.a. Ta bowiem ostatecznie przesądzi czy niespełnienie któregokolwiek warunku określonego we wskazanych przepisach skutkować będzie zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, tj. 1822 zł / 1000 litrów.

W tych okolicznościach Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.