Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego 2 czerwca 2015 r. wyroku.
Pismem z 22 października 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. powiadomiła tut. Sąd o wyznaczeniu dla A. Z. adwokata P. D. z Kancelarii Adwokackiej w G. W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia, pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie w piśmie tym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, składając stosowne oświadczenie, że te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 1 stycznia 2016 r. aktem normatywnym regulującym zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatów jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Jednakże zauważyć należy, że stosownie do § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Dlatego też przyznając w rozpoznawanej sprawie adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało zastosować przepisy dotychczasowe, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za czynności adwokackie polegające na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi o ile sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % kwoty wynagrodzenia określonego w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, czyli po przeliczeniu 180,00 zł. Kwota ta zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia podlega powiększeniu o wysokość należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23% tego podatku o 41,40 zł). A zatem kwota należna tytułem wynagrodzenia wynosi 221,40 zł.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. z uwzględnieniem § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 28 września 2002 r., orzeczono jak w sentencji.