Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. G. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej z tytułu podatku od towarów i usług. Zaskarżona decyzja została jej doręczona w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżąca nadała skargę do tutejszego Sądu w urzędzie pocztowym adresując ją "Wojewódzki Sąd Administracyjny ul. [...] [...] K.. Przesyłka ta została zwrócona nadawcy. W dniu [...] r. skarżąca ponownie nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę wraz ze stosownym pismem wyjaśniającym.
W odpowiedzi na pytanie sprawozdawcy, zawarte w zarządzeniu z 20 lutego 2014 r., skarżąca oświadczyła w kolejnym piśmie z [...] r., że pismo z [...] r. "zawiera wszelkie elementy i okoliczności, aby uznać wniesienia skargi w terminie z uwzględnieniem terminu do jego przywrócenia". W świetle tych wyjaśnień pismo z [...] r. zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z kolei na podstawie korespondencji z organem odwoławczym (pismo z [...] r.) ustalono, że oprócz wspomnianej skargi nie została złożona inna, podpisana przez pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Należy bowiem zauważyć, że stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub zaniechanie było przedmiotem skargi. Niewątpliwie skarżąca uczyniła zadość tego wymogowi. Rzeczywiście na kopercie nadawczej nie umieściła nazwy organu, do którego bezpośrednio adresowała korespondencję, ale podała prawidłowy adres, będący – co należy podkreślić – adresem instytucji publicznej. Zatem możliwe było prawidłowe przesłanie przez operatora pocztowego wspomnianej przesyłki już w momencie jej pierwotnego nadania. Operator uznał inaczej, ale okoliczność ta nie może obciążać strony skarżącej, która w ocenie Sądu nie dopuściła się niedbalstwa czy też lekkomyślności, natomiast omyłkę, jaką zdarzyło się jej popełnić, można uznać za usprawiedliwioną i niezawinioną.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.