Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania P.T., wniesionego od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o odpowiedzialności solidarnej P.T. jako osoby trzeciej – członka zarządu "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. za zaległości w podatku od towarów i usług tej Spółki za miesiące: luty 2000 r., marzec i maj 2001 r. i kwiecień 2002 r., utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Za miesiące: luty 2000 r., marzec i maj 2001 r. przedmiotem przeniesienia odpowiedzialności były ustalone decyzjami organu I instancji z [...] r., nr [...], dodatkowe zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług (podkr. Sądu).
Decyzja ta stała się przedmiotem skargi z dnia [...] r. wniesionej przez P.T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżący wniósł o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie sądowe z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Celowość zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w tym przepisie pozostawiona jest ocenie sądu. Zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) musi mieć bezpośredni wpływ na wynik danego postępowania. Zawieszenie postępowania ze względu na prejudycjalny charakter innego postępowania może nastąpić jedynie wtedy, gdy to drugie postępowanie jest już w toku.
Podkreślić należy w tym miejscu, iż postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1395/07 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r., na rozprawie w Izbie Finansowej, skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 538/07 w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe podatnika w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2001 r. oraz marzec 2002 r., postanowił na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedstawić zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA, następującej treści:
"Czy w świetle art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług niezapłacone przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać za zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 i art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, za którą odpowiadają członkowie zarządu tej spółki?".
Sąd w składzie niniejszym podziela wątpliwości składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w przedmiotowym postanowieniu. Rozstrzygnięcie wydane przez poszerzony skład siedmiu sędziów NSA, w ramach tak wyrażonego zagadnienia prawnego, ma bezpośredni wpływ na orzeczenie w niniejszej sprawie ponieważ w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem organy podatkowe uznały ustalone decyzją i niezapłacone przez Spółkę z o.o. dodatkowe zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za zaległości podatkowe i orzekły o odpowiedzialność solidarnej skarżącego jako osoby trzeciej – członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - za te zaległości.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd postanowił zawiesić postępowanie z urzędu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czasu podjęcia przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały rozstrzygającej niniejsze zagadnienie prawne.