Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną R. M. wniesioną od wyroku z 22 października 2013 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Powyższe orzeczenie doręczono stronie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.
Natomiast [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący osobiście wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, nie zgadzając się tym samym z treścią zapadłego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Wymogu tego nie stosuje się jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także doradca podatkowy w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznik patentowy w sprawach własności przemysłowej.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie Sąd doręczając odpis zaskarżonego postanowienia z 12 maja 2014 r. pouczył skarżącego o treści wskazanych wyżej przepisów, do których ten się nie zastosował, albowiem złożone [...] r. za pośrednictwem poczty zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżącego, dlatego też nie można było nadać mu dalszego biegu. Wniesienie zażalenia przez stronę, która nie posiada stosownych kwalifikacji wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 ustawy p.p.s.a., nie jest bowiem brakiem formalnym podlegającym usunięciu. Wobec powyższego złożone przez R. M. zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.