Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 stycznia 2012 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę J.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej z tytułu podatku od towarów i usług. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 stycznia 2012 r. W dniu 26 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył w tut. Sądzie wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 14 marca 2012 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek. W dniu 13 czerwca 2012 r. wyznaczono skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.G. Wspomniany pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 18 czerwca 2012 r. a w dniu 25 czerwca 2012 r. (data nadania na poczcie) złożył skargę kasacyjną od postanowienia z 11 stycznia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym wniosku powołał się na brak prawnych i faktycznych możliwości do działania w imieniu skarżącego w okresie przed swoim ustanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W przedmiotowej sprawie zachodzą wszystkie wskazane powyżej przesłanki przywrócenia terminu. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, wynikający z 177 § 1 P.p.s.a. upłynął bezskutecznie w dniu 17 lutego 2012 r. Skarżący nie mógł jednak wnieść skargi kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 175 § 1 i 3 lit. a) P.p.s.a. powinna być ona sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego a skarżący nie spełnia określonej w art. 175 § 2 P.p.s.a. przesłanki dającej uprawnienie do własnoręcznego sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżący dochował jednak należytej staranności składając wniosek o prawo pomocy w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej a postanowienie referendarza sądowego potwierdziło zasadność tegoż wniosku.
Zatem przeszkodę w wniesieniu skargi kasacyjnej uznać należy za niezawinioną. Natomiast za moment jej ustania uznać należy datę 18 czerwca 2012 r., tj. datę zapoznania się przez pełnomocnika skarżącego z aktami sprawy. Oznacza to, że pełnomocnik skarżącego składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 25 czerwca 2012 r. dochował siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a, ponadto do wniosku dołączył skargę kasacyjną, czyniąc zadość obowiązkowi z art. 87 § 4 P.p.s.a..
W związku z powyższym Sąd, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów dokonał przywrócenia terminu.