Uzasadnienie
Pismem z 4 marca 2016 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek K.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku radca prawny R. O. podniósł, że zobowiązanie strony do wnoszenia opłaty sądowej w sytuacji, w której poprzez odrzucenie jej skargi odmawia się jej prawa do sądu, nie może działać na jej niekorzyść. W ten sposób jest ona bowiem zobowiązana do ponoszenia dodatkowych kosztów, których ponoszenia mogłaby uniknąć, gdyby skarga została rozpatrzona, a nie odrzucona z powodu niezasadnych przyczyn formalnych. Ewentualne ich poniesienie spowoduje uszczerbek w utrzymaniu rodziny.
Do wniosku nie zostały dołączone żadne dokumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie natomiast z art. 249 a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Faktem jest, że K. O., syn R. i E., nie żyje. Zmarł 15 września 2015 r., co potwierdzają informacje zawarte w aktach administracyjnych oraz aktach sądowych niniejszej sprawy, w szczególności dołączony do akt sprawy odpis skróconego aktu zgonu K. O..
Nie ulega wątpliwości, że prawo pomocy ma charakter osobisty, niezbywalny i niedziedziczny, uzależniony od osobistej sytuacji majątkowej i rodzinnej podmiotu, który ubiega o nie (art. 246 i art. 251 p.p.s.a.).
Należy stwierdzić, że z uwagi na śmierć K. O. rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne i podlega umorzeniu. Zgodnie bowiem z art. 249 a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec powyższego na podstawie art. art. 249 a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.