Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez "A" sp. z o.o. siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stała się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] r., nr [...] którą ustalono skarżącej za [...] r. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł.
Podstawą rozstrzygnięcia organów były ustalenia dokonane w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego obejmującej prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za wskazany miesiąc. Urząd Skarbowy zakwestionował dokonane przez spółkę "A" w złożonej w dniu [...] r., korekcie deklaracji VAT-7 obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] r. w kwocie [...] zł wystawionej przez firmę "B" spółka z o.o. w K. z tytułu końcowego rozliczenia transakcji zakupu [...]. Powyższe towary nie zostały sprowadzone do kraju zatem firma nie wykonała czynności dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na terenie kraju.
Powyższe ustalenie znalazło swój wyraz w decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] r. w sprawie określenia za m-c [...] r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł, to jest niższej od zadeklarowanej (w korekcie deklaracji podano nadwyżkę w wysokości [...] zł).
Wskazana decyzja była przedmiotem odwołania, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy. Rozstrzygnięcie wydane w II instancji nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego.
W związku z opisanym ustaleniami organy podatkowe obu instancji na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. ustaliły skarżącej dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł stanowiącej 30% zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy.
W skardze skarżącą zarzuciła, że przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a to: przepisów art. 81b § 1 ust. 2 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 109 ust. 2 i 6 ustawy o VAT.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie zgodził się z zarzutami w niej podniesionymi i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniami następującej treści:
- 1. czy art. 2 ust. 1 i 2 I Dyrektywy w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej;
- 2. czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego;
- 3. czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u.
Skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczy zgodności art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. przewidujących możliwość nałożenia na podatnika tego podatku obowiązku zapłaty dodatkowego zobowiązania podatkowego w wypadku zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego bądź zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, z odpowiednimi przepisami I Dyrektywy i VI Dyrektywy a nadto odnosi się także do wykładni użytego w VI Dyrektywie pojęcia "środki specjalne" i zakresu uprawnień Państw Członkowskich, wynikających z treści art. 33 VI Dyrektywy. W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem, ze względu na badanie prawidłowości decyzji organu odwoławczego w zakresie dotyczącym legalności dodatkowego zobowiązania podatkowego, zagadnieniem poddanym kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie, czy ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. jest zgodne z przepisami unijnymi, Zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, której aspekt prawny jest zbieżny ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będzie miało wpływ także na rozstrzygnięcie w tej ostatniej sprawie.
Wypowiedź Trybunału będzie miała bowiem znaczenie dla oceny, czy stosowanie instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianej w prawie krajowym jest zgodne z regulacjami prawa wspólnotowego.
Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 483/08 (niepublik.), nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której wystąpiono z pytaniem prejudycjalnym, lecz także w innych podobnych sprawach. Skoro więc rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-502/07, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem.