Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej radca prawny M. N. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. nr [...] w sprawie ustalenia Spółce z o.o. "A" w W. dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] r. w wysokości [...] zł., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów w zakresie art. 81b §1 ust 2 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 109 ust.2 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług.
W zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania sporej decyzji podniósł, iż jej wykonanie może narazić spółkę na szkodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 §1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ustawą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zasadą jest więc wykonywanie zaskarżonych aktów mających przymiot ostateczności. Wstrzymanie wykonania może nastąpić bądź przez organ, którego decyzja jest skarżona, bądź przez wojewódzki sąd administracyjny.
W myśl art. 61 §3 ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania – co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca.
W cenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesiona w skardze okoliczność narażenia spółki na szkodę nie może stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku. Niebezpieczeństwo wyrządzenia poprzez wykonanie decyzji szkody nie może być sprowadzone do każdej sytuacji, w której dochodzi do zapłaty podatku (należności publicznoprawnej)pomimo sporu co do kwestionowania samego obowiązku jego zapłaty. Przesłanka ta winna być rozumiana jako tego rodzaju skutek, którego wystąpienie powoduje niemożność doprowadzenia do stanu jego sprzed wystąpienia, lub czyni to nader utrudnionym. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie zachodzi przy zapłacie podatku, bowiem w przypadku uchylenia decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia wraz z odsetkami.
Również treść wniosku jak też i akta administracyjne nie przybliżają okoliczności dotyczącej drugiej z przesłanek z art. 61§3 ustawy stanowiącej podstawę do wstrzymania wykonania decyzji a to, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć bowiem należy, iż jakkolwiek strona nie wskazała drugiej z wymienionych ustawowych przesłanek i nie uprawdopodobniła okoliczności faktycznych mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania spornej decyzji co ciąży na skarżącym, który we własnym interesie procesowym działa(por. M. Bogusz w glosie do postanowienia NSA z dnia 31 marca 2005r.II OZ 155/05 Gdańskie Studia Prawnicze 2006 nr 1 poz.1) to obowiązek ustalenia czy spełnione zostały ustawowe przesłanki obciąża sąd administracyjny.
W okolicznościach rozpatrywanych sprawy tego rodzaju okoliczności faktyczne zarówno nie zostały wskazane przez stronę skarżącą jak też nie zostały w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione, a ponadto nie wynikają z dowodów zawartych w aktach administracyjnych.
Odnosząc się do podniesionych w skardze uchybień prawnych decyzji i wadliwości w zakresie przeprowadzonego przez organy w toku sprawy postępowania podatkowego, zauważyć należy, iż w aktualnym stanie prawnym nie mogą one stanowić skutecznej podstawy uwzględnienia wniosku, bowiem przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu i nie wymienia wśród nich wadliwości i uchybień prawnych zaskarżonego aktu czy też wadliwości postępowania podatkowego. Zatem rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Jak wskazuje B. Dauter w: [B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 ], środki ochrony tymczasowej nie mogą zastępować orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę aktu czy też wpływać na ich treść.
W tym stanie rzeczy mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności faktyczne i prawne postanowiono jak na wstępie.