Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę D. G. wniesioną na decyzję ostateczną Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. U postaw wydanego postanowienia legło stwierdzenie uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Pismem z dnia [...] r. złożonym osobiście w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] r. D. G. zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. We wniosku wskazał, iż w dniu [...] r. A. B. będąca jego pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym odebrała w Urzędzie Pocztowym R., B. list w kopercie oznakowanej jako przesyłka nr [...] zawierający decyzję ostateczną, co do której obecnie ubiega się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przesyłkę wraz z kopertą doręczono mu w dniu [...] r. Dalej podniósł, iż na kopercie widniała oryginalna pieczątka powtórnego awizowania z datą [...] r., którą to datę przyjął jako datę faktyczną odbioru pisma na poczcie, i od której to daty liczył termin 30 dniowy do wniesienia skargi.
Przy uwzględnieniu tej okoliczności zachowany został zatem przez niego termin do złożenia skargi gdyż wniesiono ją w dacie [...]r. Na potwierdzenie zasadności podnoszonych argumentów co do nieprawidłowości w funkcjonowaniu urzędów pocztowych D. G. wskazał okoliczności związane z doręczeniem decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. Powołując się też na wyrok NSA z dnia 19.11.1999r. sygn. akt I SA /Lu789/98 wskazał iż cyt " dbając należycie o moje interesy nie mogę jednak każdorazowo chodzić na pocztę sprawdzać w dokumentacji poczty czy przypadkiem po raz kolejny pracownik poczty chcąc sobie ułatwić prace wcześniej błędnie już podbił (awizował) kopertę ".
Do wniosku skarżący dołączył skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Uregulowanie w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu zawiera rozdział 6 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W art. 86 § 1 ustawy przewidziana została możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl zapisów art. 87 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi kwestiami, które uzależniają przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego art. 87 § 1 ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego (art. 86 § 1 ustawy).
Na tle dotychczasowych uregulowań w orzecznictwie i doktrynie ugruntowany został pogląd, że uprawdopodobnienie nie daje pewności, ale stwarza prawdopodobieństwo istnienia jakiegoś faktu. Osoba, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (J. Borkowski [w] B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 156). Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Powołane przez D. G. okoliczności błędnego przekonania co do odbioru decyzji nie stanowiły bowiem przeszkody uniemożliwiającej terminowe złożenie skargi. Jakkolwiek na kopercie przesyłki nr R [...] widnieje data [...]r. mająca potwierdzać jej "powtórne awizowanie", w oparciu, o którą to datę skarżący obliczył termin do wniesienia skargi, to jednak okoliczność ta nie może uzasadniać przychylenia się do wniosku. Jak sam skarżący wskazuje we wniosku znał datę odbioru decyzji przez pełnomocnika data - [...]r. Przyjęcie zatem, iż miało to miejsce w innej dacie, dot. powtórnego awizowania, bez podjęcia jakichkolwiek działań wyjaśniających w tym zakresie chociażby z ustanowionym pełnomocnikiem oznacza, iż skarżący nie wykazał należytej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw.
Biorąc pod uwagę, iż postępowanie w niniejszej sprawie wywołane zostało z inicjatywy skarżącego, w jego interesie leżało by ustalić w razie wątpliwości kiedy pełnomocnik odebrał decyzję. Skarżący nie zadał sobie jednak trudu by okoliczność tę ustalić, zatem nie można uznać by uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji brak jest podstaw do tego by uchybiony termin przywrócić.
W tych okolicznościach zbędne jest dalsze badanie innych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.
W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym orzeczono jak na wstępie.