Uzasadnienie
Wyrokiem z 1 września 2010 r. Sąd oddalił skargę E. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. w przedmiocie płatności obszarowych.
29 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącej adwokat R. D. złożył do Okręgowej Rady Adwokackiej wniosek o zwolnienie go z obowiązku reprezentowania skarżącej. W wyniku tego pisma Okręgowa Rada Adwokacka w K. pismem z 7 grudnia 2010 r. poinformowała o zmianie pełnomocnika skarżącej i wyznaczeniu nowego pełnomocnika – adwokata J. F..
17 grudnia 2010 r. nowy pełnomocnik skarżącej złożył w jej imieniu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu podniósł, że o wyznaczeniu go w charakterze pełnomocnika z urzędu został powiadomiony 13 grudnia 2010 r., co oznaczało, że strona nie mogła bez swojej winy dotrzymać 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto podkreślił, że skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz, że w tym terminie strona dokonała zaniechanych czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe okoliczności na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej uznać należy za zasadny.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 21 września 2010 r. upłynął bezskutecznie w dniu 15 grudnia 2010 r. Jednak nie można skarżącego obciążać odpowiedzialnością za wspomniane uchybienie, gdyż zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego.
Ponieważ zatem skarżąca nie mogła sama sporządzić skargi kasacyjnej, gdyż ustanowiony dla niej pełnomocnik z urzędu zrezygnował z reprezentowania jej, a nowy został ustanowiony 7 grudnia 2010 r., nie można obciążać jej winą za niewniesienie skargi kasacyjnej w terminie, tym bardziej, że nowy pełnomocnik został powiadomiony o reprezentowaniu skarżącej pismem z 13 grudnia 2010 r. i co jest istotne już 14 grudnia 2010 r. zapoznał się z aktami sprawy w tutejszym Sądzie (notatka urzędowa, k. 86). Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Sąd podziela zawartą we wniosku opinię o braku zawinienia po stronie skarżącej, gdyż nie mogła ona podjąć w sprawie żadnej skutecznej czynności. Tym samym wniosek złożony w dniu 17 grudnia 2010 r. uznać należy za złożony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a.
Dołączając do wniosku skargę kasacyjną uczyniono zadość obowiązkowi z art. 87 § 4 p.p.s.a.
Z powyższych względów Sąd na podstawie przywołanych przepisów postanowił jak w sentencji.