Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt II GSK 1047/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu adwokata J. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 września 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 361/10 oddalającego skargę E. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych.
W treści powyższego orzeczenia, odnosząc się do złożonego na rozprawie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, wskazał, że rozstrzygnięcie w sprawie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostanie wydane odrębnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Rozporządzenie to w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, iż podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne określone w rozdz. 3-5. Sąd może jednak przyznać opłatę wyższą jedynie wtedy, gdy przemawia za tym nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy oraz jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Dodatkowo § 2 ust. 3 cyt. wyżej rozporządzenia stanowi, iż opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ stawki minimalne wymienione w rozdziale 5 przewidują stawkę za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - ta znalazła w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Wynosi ona według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w kwocie 240,00 zł, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 100% tej stawki. W obu przypadkach nie mniej niż 120,00 zł.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) i § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 23% stawkę podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł, a zatem łącznie 295,20 zł. Jak bowiem ustalono z akt sprawy adwokat J. F. nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Został bowiem wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w miejsce innego pełnomocnika, który wniósł o zwolnienie go z obowiązku reprezentowania strony.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.