Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 08.03.2022 r. nr UP-nr 190/2022 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 300 ze zm., dalej u.s.u.s.) utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 17.12.2021 r. nr [...] o odmowie umorzenia należności za okres 07.2014 - 03.2015 r. G. D.- dalej strona, skarżąca - z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek, należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonych w łącznej kwocie [...] zł, w tym na: ubezpieczenia społeczne - w łącznej kwocie [...] zł i odsetek liczonych na 15 września 2021 r. w kwocie [...] zł, ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek [...] zł, odsetek liczonych na 15 września 2021 r. - [...] zł) Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - za okres 07.2014 - 12.2014 w kwocie [...] zł z tytułu składek.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
We wniosku o umorzenie zaległości wobec ZUS, który wpłynął do organu 15.09.2017 r. strona wskazała na aktualną ciężką sytuacją finansową, która uniemożliwia uregulowanie należności. Nadmieniła, że od sierpnia 2012 r. pracowała w Firmie Handlowo-Usługowej I. K. "[...]" w W. gdzie mąż I. – M.K. zaproponował jej założenie własnej działalności, gdzie miał pełnić funkcję pełnomocnika i zająć się prowadzeniem firmy i płatnościami. W zamian obiecał stałe dochody oraz możliwość stałej pracy. Podkreśliła że M. K. dopuścił się oszustwa i nie płacił składek ZUS ani podatków.
Ponadto zatrudnił w firmie swoją żonę I.. Oświadczyła, że pełnomocnik wykorzystując pełnomocnictwo zaciągnął też wiele kredytów i pożyczek chwilowych, o których nie miała, gdy upomniała się o wynagrodzenie, to dostawała [...] zł lub [...] zł miesięcznie co skutkowało zamknięciem działalności. W dalszym ciągu otrzymuje pisma z różnych firm ściągających długi. Wskazała, że jest osobą samotną i nie posiada żadnego majątku a mieszka w domu, który jest własnością brata. Wymieniła koszty utrzymania i ponoszone wydatki.
ZUS Oddział w L. decyzją z dnia17.12.2021 r. odmówił umorzenia należności z tytułu składek ponieważ:
- - nie wystąpiła w sposób bezsporny żadna z przesłanek uzasadniających uznanie należności za całkowicie nieściągalne w myśl zapisu art. 28 ust. 2 u.s.u.s.,
- - strona nie wykazała zgodnie z zapisem art. 28 ust. 3a u.s.u.s., że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną spłata należności wiązałaby się z brakiem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych gospodarstwa domowego,
- - strona nie wykazała aby powstanie zadłużenia było następstwem szczególnych zdarzeń;
- - strona nie wykazała, aby przewlekła choroba lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiła jej możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona zakwestionowała rozstrzygnięcie podjęte w sprawie.
Po zapoznaniu się z treścią wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz z faktami w nim przytoczonymi i po analizie materiału dowodowego organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Przywołał treść art. 28 ust. 3 i ust.2 u.s.u.s. zaznaczając, iż należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku stwierdzenia ich całkowitej nieściągalności. Jednak w ocenie organu przypadek całkowitej nieściągalności w sprawie nie zachodzi. W toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że w przypadku strony:
- - przesłanka wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 1 u.s.u.s nie wystąpiła z przyczyn oczywistych;
- - przesłanki określone w art. 28 ust. 3 pkt 2, 4 i 4b i 4c u.s.u.s. nie zachodzą, ponieważ nie pozyskano żadnych dokumentów z których wynikałoby, że:
- - sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 oraz art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo upadłościowe,
- - nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym,
- - nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;
- - ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy - Prawo upadłościowe;
- - przesłanka wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s nie zachodzi - do 25 marca 2015 r. strona prowadziła działalność gospodarczą FHU P. polegającą na prowadzeniu obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania, zaś
- - od 1 lutego 2020 r. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w "A." Sp. z o.o.,
- - posiada następców prawnych.
- - przesłanka określona w art. 28 ust. 3 pkt 4a u.s.u.s. nie zachodzi w niniejszej sprawie, ponieważ wysokość nieopłaconych należności z tytułu składek, o których umorzenie wnoszono przekracza kwotę kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
- - przesłanka wymieniona w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. nie zachodzi dlatego, że Naczelnik Urzędu Skarbowego bądź Komornik Sądowy nie stwierdził braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję;
- - przesłanka opisana w art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. nie zachodzi - nie można stwierdzić, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne, gdyż wobec zadłużenia na strony koncie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Dyrektora Oddziału ZUS w B.. Postępowanie egzekucyjne, które nadal jest w toku wyklucza zaistnienie przesłanki całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek.
Możliwości przymusowego dochodzenia zaległości z tytułu składek nie zostały zatem przez organ rentowy wyczerpane. W świetle orzecznictwa NSA dopóki istnieją niewykorzystane dotychczas możliwości wyegzekwowania zaległości podatkowej, dopóty jej umorzenie przed ich wyczerpaniem byłoby sprzeczne z interesem publicznym. Organ podkreślił, że dopóki istnieje możliwość prowadzenia działań egzekucyjnych organ rentowy działając jako wierzyciel nie może stwierdzić, że zachodzi przesłanka nieściągalności zadłużenia i zaniechać prób jego wyegzekwowania.
Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził brak przesłanek pozwalających na stwierdzenie całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek, co uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku na podst. art. 28 ust. 3 u.s.u.s.
Dalej wskazano, że umorzenie należności z tytułu składek ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek pomimo braku ich całkowitej nieściągalności jest dopuszczalne na podstawie art. 28 ust. 3a u. s. u. s. i wydanym na tej podstawie rozporządzeniu. Zgodnie z art. 28 ust. 3a w związku z art. 32 u.s.u.s. i § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek (Dz. U. z 2003 r., Nr 141, poz. 1365, dalej: Rozporządzenie) należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, ubezpieczonych będących jednocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Zakład może umorzyć wskazane należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie ich opłacić, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku: 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;
2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;
3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
Organ w tym zakresie stwierdził, że powstanie zadłużenia nie było wynikiem klęski żywiołowej bądź szczególnego zdarzenia. Zdarzenia losowe czy klęska żywiołowa nie były powodem likwidacji działalności. Zgromadzone dowody w trakcie toczącego się postępowania nie wskazują na to, że zadłużenie powstało na skutek nadzwyczajnych zdarzeń losowych. Decydując się na założenie działalności gospodarczej strona winna być świadoma, że dodatkowo zobowiązuje się do opłacenia należnych składek z tytułu prowadzenia działalności za każdy miesiąc kalendarzowy w ustawowo określonych terminach. Za ryzyko związane z prowadzoną działalnością, jak również negatywnymi skutkami oraz za wszelkie rozliczenia odpowiada podmiot prowadzący działalność.
Dalej podniósł, iż wystąpienie przesłanki, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia dotyczącej stanu zdrowia uwarunkowane jest nie tylko istnieniem przewlekłej choroby zobowiązanego lub członka jego rodziny, ale także skutkiem choroby w postaci pozbawienia takiej osoby możliwości uzyskania dochodu. Taka sytuacja w sytuacji strony nie zachodzi. W sprawie nie odnotowano żadnych dokumentów, które wykluczałyby stronę całkowicie i trwale z możliwości aktywności zarobkowej, jak również potwierdzających konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny. Strona jest osobą aktywną zawodowo i osiąga dochód z tytułu wykonywanej umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ ograniczonych możliwości płatniczych nie uznał za przesłankę wystarczającą do umorzenia zaległości. Przesłanka z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nie odnosi się do subiektywnego odczucia dłużnika o dolegliwości z powodu konieczności zapłacenia zaległych należności, lecz oznacza obiektywną, wyjątkową sytuację, która zagraża podstawowemu bytowi zobowiązanego lub jego rodziny co w sprawie nie ma miejsca.
Organ podniósł, iż od 1 lutego 2020 r. strona jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w "A." Sp. z o.o., gdzie podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za ostatnie 3 miesiące (tj. listopad 2021 r., grudzień 2021 r. oraz styczeń 2022 r.) wyniosła [...] tj. około [...] zł netto miesięcznie podczas gdy od 1 stycznia 2022 r. wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę wynosi [...] zł netto, a więc wynagrodzenie także wzrosło. Dodał, iż strona ma [...] lat i jest aktywna zawodowo, a następnie uzyska prawo do ubiegania się o przyznanie świadczenia emerytalnego, które może stanowić źródło skutecznej egzekucji. Wskazał na wysokość stałych wydatków strony związanych z utrzymaniem to jest opłaty za prąd, wodę i śmieci, ogrzewanie. W ocenie organu strona nie posiada zobowiązań pieniężnych. A ponoszone wydatki nie są nadzwyczajnymi kosztami jakie musi ponosić.
Zdaniem organu aktualny dochód strony [...] zł netto miesięcznie kształtuje się na poziomie wyższym od ustalonego przez IPiSS minimum socjalnego w III kwartale 2021 r., które dla 1-osobowego gospodarstwa pracowniczego wynosi [...] zł, a zatem nie można stwierdzić zaistnienia sytuacji ubóstwa. Ponadto organ podniósł, iż strona nie korzystała z dodatkowego wsparcia finansowego w formie zasiłków lub z innych form pomocy materialnej dotowanych ze środków instytucji socjalnych, co świadczy o tym, że sytuacja finansowa nie wymusza na stronie konieczności sięgnięcia do systemu pomocy społecznej.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca wniosła o umorzenie zaległych składek wskazując na swa trudna sytuację w jakiej się znalazła.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie lecz z innych względów niż w skardze podniesione.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako Ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 Ppsa).
Oceniając zaskarżoną decyzję, według podanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie jest ona prawidłowa.
Istota sporu w sprawie dotyczy oceny legalności decyzji Prezesa ZUS Oddziału w B. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił m.in.. art. 28 u.s.u.s. Zgodnie z tym przepisem należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład, z uwzględnieniem ust. 2-4. Należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a.
Ust. 3 Całkowita nieściągalność ma miejsce m.in. wówczas, gdy:
- 1. zobowiązany zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie,
- 2. sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 ust. 1 pkt 1 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 1228 ze zm.),
- 3. nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawv z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.),
- 4. nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym, 4a. wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, 4b. nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym, 4c. ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe,
- 5. Naczelnik Urzędu Skarbowego lub Komornik Sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję,
- 6. jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
W ocenie Sądu przy rozpoznawaniu wniosku strony w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek doszło do naruszenia przepisów art. 28 ust. 3, albowiem organ dokonując oceny przesłanek w nim wskazanych wskazał na okoliczności przeczące ich zaistnieniu, a jednocześnie w żaden sposób ich nie wykazał dowodami zwartymi w aktach. I tak w szczególności organ stwierdził, iż przesłanka opisana w art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s. nie zachodzi gdyż do 25 marca 2015 r. prowadziła strona działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania, jednak od 1 lutego 2020 r. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w "A." Sp. z o.o., posiada następców prawnych. W tym zakresie brak jest jednak w aktach sprawy jakichkolwiek dowodów potwierdzających tę ocenę. Zauważenia także wymaga, iż twierdzenie Prezesa ZUS o posiadaniu następców prawnych nie jest spójne z uzasadnieniem decyzji organu I instancji gdyż organ rozpoznając sprawę w aspekcie spełnienia przesłanki z art.28 ust.3 pkt 3 u.s.u.s. okoliczności posiadania następców prawnych strony nie wskazywał.
Podobnie organ dokonując oceny przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 6 i twierdząc, że nie zachodzi ze wskazaniem, iż wobec zadłużenia na koncie strony prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Dyrektora Oddziału ZUS w B. do akt sprawy nie dołączył dowodów w oparciu o które doszedł do takiego przekonania. Dalej organ wskazywał na okoliczności dotyczące stanu rodzinnego majątkowego i zdrowotnego dot. strony i dokonywał ich analizy przy podjęciu decyzji, jednak także dowodów w tym względzie nie dołączył do akt. Wymienione zaś okoliczności jak i inne okoliczności świadczące o stanie rodzinnym, majątkowym oraz sytuacji materialnej osoby fizycznej, która ubiega się o ulgę w postaci umorzenia należności z tytułu zaległych składek muszą zostać wykazane jednak przez organ. W aktach niniejszej sprawy brak jednak jest dowodów potwierdzających twierdzenia organu. Taki sposób procedowania w sprawie oznacza, iż organy obu instancji, nie dołączając do akt dokumentów z których wywodzą skutek prawny dla strony dopuściły się w ten sposób naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie bowiem do art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast według art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Sąd podziela pogląd wyrażony przez WSA w wyroku z 27 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 536/1 (publ.:www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że organ administracyjny wszystkie swoje twierdzenia o zdarzeniach prawnych istotnych w danej sprawie powinien wykazać poprzez załączenie do akt sprawy dokumentów obrazujących daną okoliczność.
Sąd zauważa także, iż nie jest jego rzeczą uzupełnianie dowodów w sprawie, gdyż Sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Jak stanowi art. 133 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż Sąd przy ocenie legalności aktu bierze pod uwagą materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dodać należy, iż Sąd administracyjny nie ma obowiązku ustalania okoliczności sprawy.(por. wyrok NSA I OSK 1664/17z dnia 31 października 2017 r.) publ. LEX nr 2400692. Z przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. wynika bowiem nakaz wyprowadzania oceny prawnej na gruncie faktów i dowodów znajdujących odzwierciedlenie w aktach sprawy (por. wyroki NSA z dnia: 26 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 497/09, LEX nr 594014, 19 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1645/09, LEX nr 746707, 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 763/12, LEX nr 1219174).
Dalej zauważyć trzeba, iż Sąd w składzie obecnym nie podziela poglądu WSA w Warszawie z 15.12.2009r. sygn. akt V SA/WA 969/09, iż postępowanie egzekucyjne, które nadal jest w toku wyklucza zaistnienie przesłanki całkowitej nieściągalności. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę to organ administracyjny ma obowiązek samodzielnie ustalić przesłankę całkowitej nieściągalności (oczywistość, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne). W tym zakresie to ZUS ma obowiązek samodzielnie ocenić przesłankę całkowitej nieściągalności w nim opisaną, porównując spodziewane koszty egzekucji z posiadanymi informacjami o nadającym się do egzekucji majątku. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest jakiejkolwiek analizy i porównania ewentualnych kosztów postępowania egzekucyjnego i nadającego się do egzekucji majątku. W to miejsce organ administracyjny stwierdził tylko, że postępowanie egzekucyjne jest w toku i nie można jednoznacznie stwierdzić czy w jego ramach nie uzyska się kwoty przekraczające wydatki egzekucyjne.
Mając na uwadze postanowienia art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. zgodnie z którym całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2, zachodzi, gdy jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne prawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego powinno prowadzić do jednoznacznego ustalenia, czy przesłanka przewidziana w tym przepisie wystąpiła, czy też nie wystąpiła.
Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę uwagi poczynione w treści uzasadnienia i uwzględni je ponownie oceniając wniosek strony o ponowne rozpoznanie sprawy.
Nadto włączy w poczet materiału dowodowego dokumenty na podstawie których dokonał oceny materialnoprawnych przesłanek istnienia przesłanek określonych w art. 28 ust. 3 pkt-1-6 u.s.u.s. Podobnie w sposób wyczerpujący ustali i oceni czy w sprawie zachodzą przesłanki całkowitej nieściągalności, i da temu wyraz w treści ponownie wydanej decyzji.
W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
- - ---------------------- 1