Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. A S.A w W. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z 21 marca 2022 r., znak KT.PPR-B.5112.6.2022.4 utrzymującą w mocy decyzję nr [...] nakazu z dnia [...] r. o nr [...].
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 czerwca 2022 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez:
- - złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 37 p.p.s.a.) – celem dołączenia do akt sądowych;
- - złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. oryginał odpisu KRS aktualnego na dzień podpisania skargi lub oryginał pełnego odpisu KRS) ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a.
Dodatkowo Sekretariat wskazał, że przesłane dokumenty są nieczytelne.
Powyższe wezwanie skutecznie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 21 czerwca 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 28 czerwca 2022 r.
Pełnomocnik Skarżącej w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa oraz inne dokumenty wykazujące umocowanie pełnomocnika w sprawie.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika procesowego Skarżącej radcę prawnego R. W. Dołączone do skargi dokumenty tj. pełnomocnictwo oraz odpis KRS były nieczytelne.
Sąd w toku czynności wyjaśniających wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzesz złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. oryginał odpisu KRS aktualnego na dzień podpisania skargi lub oryginał pełnego odpisu KRS).
Pełnomocnik Skarżącej nie wykonał w całości wezwania Sądu z 7 czerwca 2022 r., mimo pouczenia o skutku w postaci odrzucenia skargi.
W piśmie z 24 czerwca 2022 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, przekazał czytelny odpis pełnomocnictwa i oświadczenie – potwierdzenie pełnomocnictwa. Nie nadesłał dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej przez osobę, która podpisała skargę, ponieważ nadesłany wydruk z KRS Skarżącej jest niekompletny, co nie daje możliwości ustalenia umocowania do reprezentowania Skarżącej przez osobę podpisującą pełnomocnictwo.
W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, aby brak skargi został usunięty.
Co do zasady bowiem, niezłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, a w przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 520/14)
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę. (postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r.; sygn. akt I GSK 1463/12).
Podstawą takiego rozstrzygnięcia jest bowiem brak istotny tzn. taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.