Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. tut. Sąd odrzucił skargę "A" sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. zostało przyznane stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej spółki pełnomocnika w osobie adwokat K.T.
Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. tut. Sąd odrzucił osobiste zażalenie "A" sp. z o.o. w C. na postanowienie z 5 lutego 2014 r. odrzucające osobistą skargę kasacyjną.
Pismem z 21 października 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej w osobie adwokata K.T. wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym 120 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokat K.T. za reprezentowanie strony w postępowaniu zażaleniowym w wysokości 120 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.