Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. o odmowie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem ich sprzedaży dla przedsiębiorcy A. O. W powyższej sprawie pismem z dnia [...] r. E. W. i R. W. złożyli wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed WSA w charakterze strony. Wskazali, że sprawa dotyczy ich żywotnych interesów oraz bezpieczeństwa we własnym domu. Zaznaczyli, że dostarczyli Policji, Prokuraturze Rejonowej, Prokuraturze Okręgowej, Prezydentowi Miasta i Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. ogromny materiał dowodowy dotyczący pijaństwa w otoczeniu sklepu "A" przy ul. [...] w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.z.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a. wynika, że stronami postępowania sądowoadministracyjnego są składający skargę oraz organ, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot takiej skargi.
Z kolei, art. 33 tej ustawy stanowi, że udział w tym postępowaniu mogą brać również uczestnicy. Ustawodawca rozróżnia przy tym dwie ich kategorie, a mianowicie uczestników z mocy prawa (art. 33 § 1 P.p.s.a.) oraz uczestników dopuszczonych do udziału w postępowaniu przez sąd (art. 33 § 2 P.p.s.a.).
Do pierwszej z nich należy osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeśli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Natomiast dopuszczonym do udziału w danym postępowaniu sądowym może być podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu przed organami administracji publicznej, pod warunkiem iż wynik tego postępowania dotyczy jego interesu prawnego. Dla uzyskania zatem statusu uczestnika, o którym mowa w powołanym już art. 33 § 2 P.p.s.a. nie wystarczy samo zgłoszenie takiego zamiaru i powołanie okoliczności faktycznych..
Wniosek w powyższym przedmiocie należy bowiem poprzeć stosowną argumentacją uzasadniającą uznanie, że w danym wypadku udział konkretnej osoby w konkretnym postępowaniu jest uzasadniony ze względu na występujący po jej stronie interes prawny.
O posiadaniu przez daną osobę interesu prawnego w określonym postępowaniu można mówić, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną a przedmiotem postępowania istnieje uzasadnione treścią normy prawa materialnego realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące ją zainteresowaną tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony.
W postępowaniu dotyczącym cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonego A. O. nie przysługuje przymiot strony E. W. i R. W. z uwagi na brak interesu prawnego.
W postępowaniu tego rodzaju nie orzeka się o prawach i obowiązkach właścicieli sąsiedniej nieruchomości w stosunku do nieruchomości, na której prowadzona jest uciążliwa dla nich działalność gospodarcza.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek zamiejscowy w Katowicach z dnia 5 stycznia 2001r., sygn. akt II SA/Ka 564/99, w którym stwierdzono, że zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych oraz cofnięcie zezwolenia są rozstrzygnięciami dotyczącymi praw podmiotowych osoby wnioskującej o wydanie zezwolenia lub prowadzącej sprzedaż napojów alkoholowych. Efektem tej działalności mogą być natomiast zakłócenia porządku publicznego, które naruszają jednakże sferę spraw osobistych osób trzecich w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, a nie sferę uprawnień wynikających z własności nieruchomości. Nie są to więc naruszenia interesu prawnego, lecz interesu faktycznego. Naruszenie interesu faktycznego nie daje zaś osobie przymiotu strony czy uczestnika w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.