Uzasadnienie
W dniu [...] r. pełnomocnik M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Zarządzeniem z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Do wykonania powyższego zakreślono siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Pełnomocnik strony skarżącej nie nadesłał pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi strony skarżącej doręczono wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa procesowego w dniu [...] r. Wobec powyższego termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu [...] r. Pełnomocnik strony skarżącej jednak do tej pory nie wykonał wezwania.
W tym stanie rzeczy na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.