Uzasadnienie
Pismem datowanym z dnia [...] G. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
W wyniku zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskowanej pomocy; skarżący nie wniósł sprzeciwu na w/w postanowienie. W konsekwencji zarządzeniem z dnia [...] ponownie wezwano stronę o uiszczenie wpisu; przesyłkę adresowano na zakład karny w R. Jednakże wobec zwolnienia G. C. w dniu [...] z tegoż Zakładu ponowne wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze. Wobec dwukrotnego awiza w dniach [...] i 14 [...]. i nie podjęcia w terminie pisma przesyłka została zwrócona do Sądu w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość określonym wymaganiom formalnym. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi pobiera się wpis, którego wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 w/w ustawy).
Zgodnie natomiast z art. 73 w/w ustawy jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo, po uprzednim zawiadomieniu adresata, umieszcza się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres siedmiu dni, po upływie których ustanawia się fikcję prawną doręczenia. Mając jednak na względzie wyrok z dnia 28 lutego 2006 r. o sygn. akt IP 13/05 Trybunału Konstytucyjnego urząd pocztowy dokonuje dwukrotnego awizowania, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu.
Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej o uzupełnienie braków formalnych w postaci uiszczenia stosownego wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, co nastąpiło w dniu [...]. Zatem termin do usunięcia w/w braków upływał w dniu [...] ([...]), a w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnej kwoty.
Określony zaś w wyżej cytowanym art. 220 § 1 termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).
Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 220 § 1 i 3 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.