Uzasadnienie
K. M., działając osobiście zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W toku postępowania Sąd ustalił, że skarżąca została ubezwłasnowolniona całkowicie postanowieniem Sądu Okręgowego w [...] z [...] r., sygn. akt [...]. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu [...] r. Natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] r. (sygn. akt [...]) opiekunem został ustanowiony J. M. Z informacji uzyskanej od sądu opiekuńczego wynika, że adres zamieszkania ww. osoby to ul. [...] w [...] a jest on zameldowany w [...] pod adresem ul. [...].
Dysponując powyższą informacją tutejszy Sąd podjął próbę doręczenia opiekunowi skarżącej bieżącej korespondencji związanej z postępowaniem wpadkowym w przedmiocie prawa pomocy. Jednakże zarówno pod adresem zamieszkania (w wykonaniu zarządzenia z [...] r.) jaki i pod adresem meldunkowym (zarządzenie z [...] r.) przesyłka nie została odebrana. Ustalono również, że będący wcześniej doradcą tymczasowym i odnotowany w niniejszej sprawie w charakterze przedstawiciela ustawowego skarżącej jej ojciec T. M. zmarł [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej przywoływana jako: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przezeń innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W przedmiotowej sprawie Sąd dysponuje wprawdzie dwoma adresami podanymi przez sąd opiekuńczy, ale pod żadnym z nich nie została przez opiekuna skarżącej odebrana korespondencja, co oznacza, że nie ma on wiedzy o prowadzonej sprawie. Uznanie przesyłek za doręczone w sytuacji braku aktywności przedstawiciela ustawowego w istocie wyłączałoby udział strony skarżącej w postępowaniu, co z kolei stałoby w sprzeczności z gwarancją przysługującego każdemu prawa do sądu. Tym samym Sąd uznał, że w sprawie zachodzi okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.