Uzasadnienie
Skarżąca jest osobą ubezwłasnowolniona częściowo. Jej kuratorem jest adwokat O. O.. Tenże kurator został wezwany do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Przesyłka zawierająca odpis wezwania została przezeń odebrana w dniu 16 maja 2018 r. Termin do uzupełnienia braku wniosku upłynął w dniu 23 maja 2018 r.
Kurator złożył wniosek na formularzu w dniu 25 maja 2018 r., wyjaśniając, że z uwagi na brak kontaktu ze skarżącą nie był w stanie dochować terminu. Stosowny kontakt nawiązał dopiero w dniu 23 maja 2018 r. o godzinie 19.00. W ocenie kuratora termin winien być w jego wypadku liczony od tego momentu. Niezależnie od powyższego złożył wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek ten uzasadnił problemami w nawiązaniu kontaktu ze skarżącą pomimo podejmowanych w tym zakresie prób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek złożony przez kuratora skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na stan zdrowia skarżącej, stanowiący zresztą powód jej ubezwłasnowolnienia przedstawione przez kuratora problemy w nawiązaniu z nią kontaktu uznać należy za w wysokim stopniu wiarygodne. Niewątpliwie też kurator dochował w tym zakresie należytej staranności.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.