Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 29 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1033/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka przewodniczący, sprawozdawca
WSA Janusz Kasprzycki
Ewelina Kalita protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r.
Sprawa
sprawy ze skargi K. J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji wyroku w sprawie II SA/Wa 1032/08 postanawia skargę odrzucić.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 24 marca 2009r.

W dniu 6 września 2010 roku K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji, skargę, w której domagał się wymierzenia Komendantowi Powiatowemu Policji kary finansowej w maksymalnie prawem przewidzianej wysokości z uwagi na niewykonanie prawomocnego ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 roku. W skardze K. J. podniósł, ze w zakresie przedmiotowej skargi zapadły już przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie postanowienia o odrzucenie skargi, "na skarżony organ – Komendanta Powiatowego Policji, jako niewłaściwy w przedmiocie wykonania wyroku WSA w Warszawie" jednak w ocenie skarżącego do wykonania przedmiotowego wyroku zobowiązany jest właśnie Komendant Powiatowy Policji, jako organ I instancji, który wydał w dniu [...] 2005 roku decyzję nr [...] w której stwierdził wygaśnięcie swojej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999 roku o przyznaniu uprawnienia za brak mieszkania.

Decyzja ta została przez K. J. zaskarżona do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który decyzją z dnia [...] 2005 roku nr [...] stwierdził wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 roku powołanej powyżej decyzji nr [...] z 1999 roku.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Komendant Policji wniósł o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 roku sygn. akt II SA/Wa 1032/08, wykonując przedmiotowy wyrok Komendant Policji decyzją z dnia [...] 2009 roku nr [...] stwierdził nieważność decyzji ostatecznej nr [..] Komendanta Powiatowego Policji i pouczył skarżącego od powyższej decyzji przysługuje mu odwołanie do organu wyższej instancji. Zatem wyrok WSA w Warszawie został wykonany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu.

W przedmiotowej sprawie K. J. wniósł skargę na Komendanta Powiatowego Policji, którego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 roku sygn. akt II SA/Wa 1032/09 nie dotyczył, gdyż przedmiotowym wyrokiem zostały uchylone decyzje Komendanta Głównego Policji oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Policji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Zatem skoro Komendant Powiatowy Policji nie był on stroną postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zapadł przedmiotowy wyrok, K. J. nie może skutecznie wnieść skargo przeciwko Komendantowi Powiatowemu Policji o niewykonanie przedmiotowego wyroku.

Wspomnieć tylko jeszcze należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 maj 20010 roku sygn. akt III SA/Kr 106/10 odrzucił skargę K. J. na Komendanta Powiatowego Policji za niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z 14.01.2009r sygn. akt II SA/Wa1032/09.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 12 maja 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.