Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2019 r. skarżący Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego sądu z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1514/16.
Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 271 pkt 2 i 277 p.p.s.a. Podkreślił, że podczas całego postępowania przed WSA w ww. sprawie, ustanowiony dla niego pełnomocnik z urzędu nie informował go o postępach w sprawie, unikał z nim kontaktu. Ostatecznie nie poinformował go o dacie rozprawy sądowej i o zapadłym 5 kwietnia 2017 r. wyroku. O fakcie tym dowiedział się dopiero w lipcu 2017 r., gdy zadzwonił do sekretariatu Sądu. Poinformowano go wówczas, że orzeczenie już dawno zapadło.
Zdaniem skarżącego, z tych przyczyn (w zasadzie braku działania pełnomocnika) został pozbawiony możliwości uczestniczenia w procesie sądowym. Skarżący podniósł, że jakiekolwiek następcze jego działania, a w tym wniosek o przesłanie mu wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem były po upływie ustawowych terminów przewidzianych stosownymi przepisami. Wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił mu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Nadto skarżący wskazał, że pismem z dnia 11 lipca 2017 r. wystąpił także z wnioskiem do WSA w Krakowie o wydanie odpisu wyroku z dnia 5 kwietnia 2017 r. oraz o nadesłanie odpisu protokołu rozprawy, na której wydano orzeczenie, ale do dnia dzisiejszego nie rozpoznano jego wniosku. Podkreślił on, że do dnia wnoszenia niniejszego pisma, nie zna treści zapadłego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z przepisem art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Za podstawę wznowienia skarżący uznał brak należytej reprezentacji, która to podstawa zawiera się w treści przepisu art. 271 pkt 2 p.p.s.a.
Początkowy zatem termin do wniesienia skargi o wznowienie, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 277 p.p.s.a., należy liczyć od dnia dowiedzenia się przez stronę o orzeczeniu.
Nie ulega wątpliwości, że skarżący dowiedział się o orzeczeniu w lipcu 2017 r., gdy jak twierdzi w treści przedmiotowej skargi, zadzwonił do sekretariatu Sądu. Dnia 11 lipca 2017 r. wystąpił także z wnioskiem o wydanie odpisu wyroku z dnia 5 kwietnia 2017 r. oraz o nadesłanie odpisu protokołu rozprawy.
Wobec powyższego, nawet gdyby przyjąć, że najpóźniej w dniu 11 lipca 2017 r. (kiedy to złożył ww. wniosek), skarżący dowiedział się o wydanym w sprawie orzeczeniu, to trzymiesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 11 października 2017 r.
Złożenie zatem skargi o wznowienie dopiero po upływie prawie dwóch lat, tj. w dniu 9 października 2019 r., czyni ją skargą złożoną z uchybieniem przewidzianego do jej wniesienia terminu. W związku z tym podlega ona odrzuceniu na podstawie przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a..
Wskazać ponadto należy, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego o braku jego wiedzy dotyczącej treści zapadłego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1514/16 wyroku. Jak wynika z akt tej sprawy, Sąd doręczając skarżącemu odpisy postanowień z dnia 20 lipca 2017 r. w treści uzasadnień wskazał bowiem, że wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. Sąd oddalił jego skargę.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.