Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną.
Określając swój wykazał tylko nieruchomość rolną o powierzchni 0,71 arów stanowiącą nieużytek. Zadeklarował brak innych nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił jednak, iż zona posiada 40 letni dom jednorodzinny o wymiarach 10x11 m2 w miejscowości B gdzie małżonkowie zamieszkują.
Miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego oszacował łącznie na kwotę ok. 2000 zł, wyjaśniając że składa się na to jego renta w kwocie 817,40 zl oraz wynagrodzenia zony za pracę w kwocie 1280 zl.
Uzasadniając swoje starania podniósł że z uwagi na niskie dochody zmuszony jest korzystać z pomocy społecznej. Wymieniając zobowiązania i stałe miesięczne wydatki podał,że na gaz przeznacza 51 zł, na prąd 92 zł, na telefon 40 zł, na lekarstwa 100 zł na paliwo 150 zł, na wyżywienia po 450 zł na osobę. Do tego dochodzą kwartalne płatności za wodę w wysokości 45 zł. wskazał również na koszty roczne zakupu opału które wynoszą 3540 zł, koszty wywozu śmieci które wynoszą 192 zł, wysokość podatku który wynosi 167 zł.
Do wniosku dołączył kopię decyzji o waloryzacji renty, która potwierdza jej deklarowaną wysokość oraz zaświadczenie Ośrodka Pomocy Społecznej potwierdzające, że skarżący korzysta z pomocy tego ośrodka od stycznia bieżącego roku. Adnotowano również w nim, że skarżący jest osoba niepełnosprawną, że leczy się w poradniach specjalistycznych i ponosi wydatki związane z takim leczeniem.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych. Skarżący nie dysponuje znaczącym majątkiem. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje gospodarstwo domowe skarżącego wystarczają tylko na opędzenie bieżących potrzeb życiowych. Potwierdzeniem trudnej sytuacji materialnej skarżącego jest okazane zaświadczenie z ośrodka pomocy społecznej. Okoliczność, że do żony skarżącego należy dom gdzie małżonkowie zamieszkują nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiada on jakąś wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno oczekiwać takich rozporządzeń celem pokrycia kosztów postępowania albowiem godziłyby one w podstawę egzystencji małżonków.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.