Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu adwokat J. M. sporządził i wniósł w imieniu skarżącego K. Z. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 marca 2014 r. oddalającego skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie gorącego posiłku, z dnia 12 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego, z dnia 12 lipca 2013 r. nr [...] i z dnia 12 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń w formie zasiłków celowych specjalnych na energię elektryczną i czynsz oraz zakup żywności.
Pełnomocnik w piśmie z dnia 3 listopada 2016 r. zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te od dnia 2 listopada 2016 r. precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§ 22). Uprzednie rozporządzenie, Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801), które weszło w życie 1 stycznia 2016 r., również zawierało przepis przejściowy o treści tożsamej z zacytowanym wyżej (§ 22). Właściwą podstawę prawną będzie stanowić zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Skoro w myśl powołanych przepisów do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe, to tym bardziej do spraw wszczętych i prawomocnie zakończonych zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Zgodnie z § 20 tego ostatnio powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W niniejszej sprawie oświadczenie tej treści zostało złożone przez adwokata.
Stosownie do § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia tej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5, natomiast stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 18 ww. rozporządzenia.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 2 pkt b). Stawka minimalna w " innej sprawie", do której należą sprawy będące przedmiotem rozpoznania wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c).
W dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 P.p.s.a. zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach Sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu w drodze prawa pomocy.
W niniejszej sprawie, w której pod jedną sygnaturą III SA/Kr 1070/13 rozpoznawane i rozstrzygane były faktycznie cztery sprawy o dalszych sygn. akt III SA/Kr 1071/13, 1072/13 i 1073/13. Zdaniem Sądu zachodzi uzasadniony przypadek obniżenia wynagrodzenia adwokatowi J. M. z należnej według ww. rozporządzenia kwoty 720 zł (4 x 75 % z 240 zł) do kwoty 504 zł (70 % z 720 zł).
Na przekonanie Sądu w tej kwestii składa się okoliczność, że wskazanym wyrokiem zostały objęte cztery sprawy skarżącego a jego pełnomocnik sporządził i wniósł tylko jedną skargę kasacyjną. Nadto połączone sprawy były jednorodzajowe, gdyż dotyczyły świadczeń z pomocy społecznej (zasiłków) i bazowały na identycznym stanie faktycznym.
Z tego powodu, w szczególności uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U z 2016 r., poz. 718 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).