Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 9 czerwca 2011r.
W dniu 23 lutego 2007r. Rada Miasta A podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie ustanowienia na terenie miasta A zakazu używania i sprzedaży wyrobów pirotechnicznych wyłączonych spod koncesjonowania. Została ona podjęta na podstawie art. 40 ust. 3 i ust. 4, art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
W dniu 31 marca 2008r. wpłynęło do Urzędu Miasta A pismo A. F., w którym wniósł on o uchylenie powyższej uchwały Rady Miasta A. Uchwałą z dnia [...] 2008r. Nr [...] Rada Miasta A odmówiła uchylenia uchwały z dnia 23 lutego 2007r. Nr [...] w sprawie ustanowienia na terenie miasta A zakazu używania i sprzedaży wyrobów pirotechnicznych wyłączonych spod koncesjonowania. Odpis uchwały został doręczony A. F. w dniu 23 czerwca 2008r.
W dniu 23 września 2008r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga A. F. z dnia 10 września 2008r. na uchwałę Rady Miasta A z dnia [...] 2008r. Nr [...] oraz na uchwałę poprzedzającą. Pismem z dnia 25 września 2008r. Sąd przekazał skargę Radzie Miasta A. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta A wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Na rozprawie w dniu 17 marca 2011r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta A z dnia 23 lutego 2007r. Nr [...] w sprawie ustanowienia na terenie miasta A zakazu używania i sprzedaży wyrobów pirotechnicznych wyłączonych spod koncesjonowania. Potwierdził to także na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011r., precyzując treść pisma skarżącego z dnia 31 marca 2011r. poprzez wskazanie, że intencją skarżącego jest zaskarżenie wyłącznie uchwały Rady Miasta A z dnia 23 lutego 2007r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei art. 54 § 1 cyt. ustawy stanowi, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta A z dnia 23 lutego 2007r. Nr [...] w sprawie ustanowienia na terenie miasta A zakazu używania i sprzedaży wyrobów pirotechnicznych wyłączonych spod koncesjonowania.
Skargi na uchwały rady gminy wnosi się na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sprawie ze skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zastosowanie znajdzie reguła zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Rada Miasta A podała, iż wezwanie wpłynęło w dniu 14 maja 2008r. Wezwana do nadesłania pisma skarżącego stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Rada nadesłała jednak tylko pismo z dnia 31 marca 2008r. Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011r. pełnomocnik A. F. oświadczył, iż skarżący nie posiada żadnych innych dokumentów potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi niż te, które znajdują się w aktach sprawy. Sąd przyjął więc, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi pismo skarżącego z dnia 31 marca 2008r.
Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 31 marca 2008r. Z tym dniem rozpoczął bieg 60-dniowy termin na wniesienie skargi, który upłynął w dniu 30 maja 2008r. Rada Miasta rozpatrzyła wprawdzie wezwanie w dniu 30 maja 2008r., ale swoją odpowiedź dostarczyła skarżącemu dopiero w dniu 23 czerwca 2008r., a więc już po terminie do wniesienia skargi. Skargę wnosi się bowiem w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a nie od dnia, w którym organ jej udzielił.
Natomiast skarga została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 23 września 2008r. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu ten przekazuje ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarga A. F. została przekazana Radzie Miasta A w dniu 25 września 2008r. Należy zatem uznać, że już w momencie wnoszenia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do jej wniesienia był znacznie przekroczony.
Nawet gdyby przyjąć – tak jak twierdzi Rada w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 14 maja 2008r., to skarga i tak została wniesiona po terminie. W dniu 23 czerwca 2008r. skarżący otrzymał odpowiedź na wezwanie, czyli 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 lipca 2008r. Natomiast skarga, jak już wyżej wspomniano, wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 23 września 2008r., a w dniu 25 września 2008r. przekazano ją Radzie Miasta A. Należy zatem uznać, że także w tej sytuacji skarga została wniesiona po terminie.
Mając powyższe na względzie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w sentencji.