Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 38 i n.) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas A. L. – W. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k.
50) w złożonym dnia 18 lipca 2011 r. (data wpływu) piśmie domagała się zasądzenia na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu według norm przepisanych, wskazując, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części.
Do pisma załączyła odpis sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. j.w. wraz z kopią recepisu jej przesłania do skarżącego.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Z treści obu wymienionym na wstępie pism adwokat wynika, że domaga się "zasądzenia na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu według norm przepisanych, wskazując, że udzielona pomoc prawna nie została opłacone w całości ani w części". Mimo pewnych zastrzeżeń gdy chodzi o precyzję sformułowania takiego oświadczenia zachodzą warunki do uznania, że wyjaśnienie tej treści można poczytywać za oświadczenie, o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od sprawy i instancji wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
Ponieważ w realiach niniejszej sprawy adwokat dokonała czynności jeszcze przez sądem I instancji (k. 182 i 190) i nie otrzymała za to wynagrodzenia, więc w myśl ust. 1 pkt. 1 lit. c powołanego przepisu rozporządzenia w sprawie takiej jak niniejsza należy jej się 240 zł. Dodatkowo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.