Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 czerwca 2024 r., T. K. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na zarządzenie Burmistrza K. z dnia 7 maja 2024 r. nr 2.2024 w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Centrum Kultury w K. Natomiast w dniu 13 czerwca 2024 r. Wojewoda Małopolski wydał rozstrzygnięcie nadzorcze w którym stwierdził nieważność ww. zarządzenia Burmistrza K. z dnia 7 maja 2024 r. nr 2.2024 w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Centrum Kultury w K. Ww. rozstrzygnięcie nadzorcze zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Burmistrza K. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. III SA/Kr 1235/24.
W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 2 września 2024 r. Sąd zawiesił postępowania sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego prowadzonego pod sygn. III SA/Kr 1235/24.
Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2025 r. sygn. III SA/Kr 1235/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił skargę Burmistrza K. na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze, a Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. II OSK 213/26 oddalił skargę kasacyjną Burmistrza K. od wskazanego wyroku Sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Przesłanka zastosowania ww. przepisu wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy. Postępowanie sądowe mające na celu kontrolę rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego, mocą którego doszło do usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonego zarządzenia Burmistrza K., na które skargę złożył skarżący w niniejszym postępowaniu, została prawomocnie zakończona. Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2025 r. sygn. III SA/Kr 1235/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił skargę Burmistrza K. na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze, a Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. II OSK 213/26 oddalił skargę kasacyjną Burmistrza K. od wskazanego wyroku Sądu I instancji.
W związku z powyższym w ocenie Sądu, ustała przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania sądowego, o czym na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
W dalszej kolejności Sąd zauważa, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Użycie przez ustawodawcę sformułowania "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 maja 2008 r., sygn. II FSK 487/07 w powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. W literaturze prezentowany jest zaś pogląd, zgodnie z którym bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym (stwierdzenie nieważności) (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH BECK Warszawa 2013 r. str. 615).
W kontrolowanej sprawie zaskarżone zarządzenie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie wydania przez Wojewodę Małopolskiego rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 13 czerwca 2024 r. Postępowanie sądowe stało się więc bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.