Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2014r. Z. Ś. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2012r., sygn. akt III SA/Kr 341/12 o odrzuceniu skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lutego 2012r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym bez swojej winy. Następnie skarżący przytoczył treść art. 145, art. 145a i art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia 31 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do usunięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego – jej braków formalnych, poprzez podanie, na podstawie której z przesłanek wymienionych w art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosi o wznowienie postępowania. Równocześnie Sąd wyjaśnił skarżącemu, że do postępowania przed sądami administracyjnymi nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem nie jest możliwe wznowienie postępowania na podstawie wskazanych przez niego przepisów art. 145, 145a i 147 tego Kodeksu. Ponadto Sąd pouczył skarżącego o treści przepisów art. 271-273, art. 277 i art. 279 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 8 kwietnia 2015r., w którym domagał się wypłaty odszkodowania od WSA w Krakowie na podstawie art. 417 w związku z art. 4171 § 2 Kodeksu cywilnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze, a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. O dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, tj. art. 271, art. 272 § 1, § 3 i art. 273 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Natomiast badanie dopuszczalności wznowienia obejmuje ocenę zasadności skargi.
Przechodząc zatem do badania dopuszczalności przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci. Wskazanie zatem podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że swoją skargę o wznowienie postępowania skarżący oparł na przesłankach wznowienia postępowania administracyjnego wymienionych w Dziale II, Rozdział 12 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tymczasem, jak to już zostało wyżej wyjaśnione, wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego następuje tylko w przypadkach wymienionych w art. 271, art. 272 § 1, § 3 oraz art. 273 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., o czym skarżący został pouczony przez tut. Sąd w piśmie z dnia 31 marca 2015r. Skoro więc skarżący nie wskazał żadnych podstaw do wznowienia postępowania, to jego skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.