Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 lutego 2012 roku nr [....] po rozpatrzeniu wniosków J.U. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [....] Burmistrz K. odmówił przyznania pracodawcy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika P.S., zaś decyzją z dnia 14 lutego 2012 r. nr [....] Burmistrz K. odmówił przyznania pracodawcy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika M.B.
Powyższe decyzje zostały wysłane na adres zamieszkania J.U., jako że pod tym adresem prowadził on również swoją działalność gospodarczą. W dniu 29 lutego 2012 roku odbiór decyzji potwierdziła znajdująca się w mieszkaniu osoba.
W dniu 16 marca 2012 roku (data stempla pocztowego) od powyższych decyzji skarżący J.U. wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Postanowieniami z dnia 14 lutego 2013 roku o nr [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. stwierdziło uchybienie terminów do wniesienia odwołań argumentując w obu przypadkach, iż decyzje te zostały doręczone w dniu 29 lutego 2012 roku, zaś odwołania wniesiono w dniu 16 marca 2012 roku, tj. 2 dni po upływie 14 – dniowego terminu do wniesienia odwołania. Strona składająca odwołania nie złożyła jednocześnie wniosków o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowych środków. Obie decyzje zawierały prawidłowe pouczenia o trybie i terminie złożenia odwołania.
W dniu 22 kwietnia 2013 r. J.U. złożył wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. o przywrócenie terminów do wniesienia odwołań od decyzji Burmistrza K. z dnia 14 lutego 2012 roku o nr [....] i o nr [....].
Podniósł, że dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy dowiedział się w jakiej dacie zostały odebrane decyzje przez osobę, której podpis widnieje na pokwitowaniu odbioru – L.P. (obecnie.....). Osoba ta błędnie poinformowała go o dacie doręczenia decyzji organu administracyjnego. Decyzje te zostały przekazane skarżącemu w dniu 2 marca 2012 roku (co potwierdza odręczne pokwitowanie). Skarżący był przekonany, iż z tą datą zostały one doręczone pod jego adres.
Postanowieniami z dnia 4 czerwca 2013 roku o nr [....] i [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanowiło odmówić przywrócenia terminów do wniesienia odwołań. Organ odwoławczy wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że skarżący nie miał świadomości uchybienia terminów do wniesienia odwołań, to o tym uchybieniu dowiedział się w dniu doręczenia orzeczeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. o stwierdzeniu uchybienia terminów do wniesienia odwołań. W związku z tym nie został dochowany siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu liczony od ustania przyczyny uchybienia terminu.
Na powyższe postanowienia w dniu 30 lipca 2013 roku skarżący wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sprawie dotyczącej postanowienia nr [....] nadano sygn. III SA/Kr 1179/13, a postanowienia [....] sygn. III SA/Kr 1180/13.
Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez bezzasadne przyjęcie, iż uchybiono terminowi do złożenia wniosków o przywrócenie terminów do złożenia odwołań od decyzji Burmistrza K. z dnia 14 lutego 2012 roku, podczas gdy ze zgromadzonych materiałów dowodowych wynika, iż skarżący złożył wnioski w terminie, a także naruszenie przepisów postępowania: art. 15, art. 58 § 2, art. 7, art. 77, art. 8, art. 11, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 i z daleko posuniętej ostrożności procesowej art. 42 w zw. z art. 45 i art. 7 w zw. z art. 123 § 1 kpa wnosząc o uchylenie powyższych postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonych orzeczeniach.
Skarżący wniósł repliki na powyższe pismo w dniu [....] grudnia 2013 roku i w dniu [....] stycznia 2014 roku podtrzymując wcześniej przedstawioną argumentację.
Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. połączyć sprawy III SA/Kr 1179/13 i III SA/Kr 1180/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. III SA/Kr 1179/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował.
Zgodnie z art. 58 §1 i 2 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ administracji publicznej jest obowiązany zatem przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia terminu w którym ustała przyczyna uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Ustanie przyczyny uchybienia terminowi to z reguły ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności. Ocena, czy strona dochowała terminu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a w szczególności, czy przeszkoda ustała w dniu, w którym w mniemaniu zainteresowanego ustała przyczyna uchybienia, należy do organu administracji publicznej, który może odmówić przywrócenia terminu z powodu spóźnienia wniosku.
W niniejszej sprawie rację ma skarżący, iż wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania takiej czynności wyłączają się wzajemnie. Są one wzajemnie konkurujące - zmierzają bowiem do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, nadto zachodzi wewnętrzna sprzeczność ich podstaw (por. VI SA/Wa 161/09). Z tego powodu argumentacja organu odwoławczego jakoby "nawet gdyby uznać, iż strona składająca odwołanie nie miała świadomości uchybienia terminu, to o uchybieniu terminu dowiedziała się w dniu doręczenia jej orzeczenia (...) o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania" nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 lutego 2013 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i w chwili doręczenia ich skarżącemu nie miały waloru prawomocności. Skoro na dzień konstruowania wniosku nie zostało przesądzone, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołań od decyzji organu I instancji z dnia 14 lutego 2012 r. nie sposób przyjąć - jak uczynił to organ odwoławczy - że w dniu otrzymania postanowień o uchybieniu terminu zaczął biec termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań. Ponieść również należy, iż postanowienia z dnia 14 lutego 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania zostały wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 459/13 uchylone, co również musiało skutkować uchyleniem zaskarżonych postanowień.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że postanowienia z dnia 4 czerwca 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Organ naruszył nie tylko przepis art. 58 kpa, ale również nie uczynił zadość obowiązkowi ustalenia stanu faktycznego sprawy i naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów. Z uzasadnienia przedmiotowych postanowień nie wynika bowiem, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy w tym te podnoszone przez stronę zostały wszechstronnie rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją.
Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy rozważy wskazane wyżej okoliczności, aby nie narazić się na ponowny zarzut naruszenia prawa.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 ppsa orzeczono jak w sentencji.