Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1183/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w punkcie I oddalił skargę K. P. działającego przez kuratora dla nieobecnego K. O. na decyzję Wojewody z dnia 6 czerwca 2014r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania, a w punkcie II Sąd przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz K. O. – kuratora dla nieobecnego K. P. tytułem wynagrodzenia kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.
Pismem z dnia 19 listopada 2014 r. strona skarżąca wystąpiła o sprostowanie ww. wyroku poprzez wykreślenie fragmentu dotyczącego podwyższenia stawki wynagrodzenia o podatek od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) Sąd może na posiedzeniu niejawnym sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe i inne oczywiste omyłki.
Należy mieć na uwadze, że wszystkie opisane wyżej nieprawidłowości muszą być bezsporne i nie mogą budzić wątpliwości (zob. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 551/11; LEX nr 1083800). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż z uwagi na przeoczenie w orzeczeniu o przyznaniu wynagrodzenia kuratorowi dla nieobecnego wskazano, by kwotę wynagrodzenia podwyższyć o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności, jak to ma miejsce w przypadku orzeczeń przyznających takie wynagrodzenie pełnomocnikom stron ustanowionym z urzędu. Sprostowana pomyłka ma charakter bezsporny, bowiem o jej usunięcie wystąpiła strona skarżąca. Sprostowanie to nie wpływa ponadto w żaden sposób na wynik sprawy.
Wobec powyższego, stosownie do art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.