Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. ustanowiono dla strony adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa M. S., który sporządził i skutecznie wniósł skargę kasacyjną. Nie brał jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż w jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. M.T. (k. [...]), która stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. [...]).
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2045/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną skargę kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. [...]).
Z urzędu stwierdza się, iż w protokole rozprawy z dnia 11 kwietnia 2017 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - gdy chodzi o wypowiedzi adwokata M. T.- zaprotokołowano jedynie "Adwokat M. T. wnosi i wywodzi jak w skardze kasacyjnej".
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona 27 kwietnia 2015 r. więc zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.)
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat M. T., nie złożył takiego oświadczenia. Wymaganego prawem oświadczenia nie ma w treści protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Adwokat nie składał przy tym wniosku o wpisanie zastrzeżenia do protokołu w trybie art. 105 ppsa. Oświadczenia o jakim mowa w §20 rozp. nie ma również w piśmie adwokata z 28.6.2017 r. (wpływ).
Z tego względu nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia złożonego wniosku. Nie było bowiem podstaw, aby wzywać adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 §1 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 8 ppsa. Dyspozycja normy przepisu art. 49 §1 ppsa odnosi się wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z aprobowanym w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63), - który zachowuje aktualność na kanwie rozstrzyganego przypadku - oświadczenie to nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 82/16/124 ze zm.).
Nie istniała także możliwość wyinterpretowania treści takiego oświadczenia z protokołu rozprawy, gdzie zapisano tylko ""Adwokat M. T. wnosi i wywodzi jak w skardze kasacyjnej". W przypadku profesjonalnego pełnomocnika prowadziłoby to bowiem do niedopuszczalnego nadawania z urzędu składanym przez adwokata wypowiedziom treści, których są one pozbawione. Tym bardziej, że jak już o tym była mowa adwokat nie składał wniosku o wpisanie zastrzeżenia do protokołu w trybie art. 105 ppsa.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.