Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2015 roku przyznane zostało skarżącemu K. Ś. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w dniu 10 grudnia 2015 roku wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego L. K. Wyrokiem z dnia 24 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę K. Ś. oddalił oraz przyznał na rzecz radcy prawnego L. K. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 31 maja 2016 roku do tut. Sądu wpłynęła opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji. Jednocześnie radca prawny L. K. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wedle norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805, dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, zatem za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 240 zł (480 zł x 50% = 240 zł).
W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę stopień zawiłości przedmiotowej sprawy i jej charakter oraz orzekający uznał, że wynagrodzenie w wysokości 120 zł (1/2 z 240 zł) jest adekwatne nakładu pracy pełnomocnika. Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (120 zł x 23% = 27,60 zł).
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.