Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 160/14. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 25 stycznia 2016 r.
W dniu 9 maja 2016 r. (data prezentaty Sądu) pełnomocnik z urzędu skarżącego złożył "Opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wydział III z dnia 10 grudnia 2015 roku, sygn. akt III SA/Kr 1273/15".
W dniu 20 maja 2016 r. (data prezentaty Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo J. R. z dnia 19 maja 2016 r. zatytułowane "Skarga na opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wydział III z dnia 10 grudnia 2015 roku, sygn. akt III SA/Kr 1273/15".
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego o sprecyzowanie jaki jest charakter jego pisma z dnia 19 maja 2016 r., w szczególności, czy w związku z faktem, że skarżącemu została doręczona "Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego", pismo to stanowi: 1. skargę kasacyjną, 2. skargę na działanie pełnomocnika z urzędu, 3. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi do sądu w Strasburgu, 4. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 9 czerwca 2016 r., w którym oświadczył, że pismo z dnia 19 maja 2016 r. stanowi równocześnie: 1. samodzielną skargę kasacyjną, 2. skargę na działanie pełnomocnika z urzędu, 3. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi do sądu w Strasburgu, 4. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Przedmiotem niniejszej sprawy jest pismo skarżącego z dnia 19 maja 2016 r. zatytułowane "Skarga na opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wydział III z dnia 10 grudnia 2015 roku, sygn. akt III SA/Kr 1273/15". Z uwagi na treść pisma skarżącego z dnia 9 czerwca 2016 r., w/w pismo z dnia 19 maja 2016 r. zostało zakwalifikowane jako skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1273/15.
Wymogi formalne stawiane skardze kasacyjnej zostały określone w art. 175 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.). Przepisy te przewidują między innymi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkami określonymi w § 2 i § 3 art. 175 (nie mającymi jednak zastosowania w niniejszej sprawie). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1082/13, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony w pkt 2 pisma z dnia 18 stycznia 2016 r. (k. 32 akt sądowych), dołączonego do odpisu postanowienia z dnia 10 grudnia 2015 r. Mimo to skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymogu formalnego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd orzekł jak w sentencji.