Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 roku odrzucił skargę J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 2 września 2014 roku w sprawie o sygn. III SA/Kr 160/14.
Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2016 roku przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 30 marca 2016 roku na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat J. L. W dniu 9 maja 2016 roku do tut. Sądu wpłynęła opinia prawna z dnia 29 kwietnia 2016 roku o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 10 grudnia 2015 roku sporządzona przez adwokata P. W., działającego na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata J. L. W opinii tej zawarty został wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 461, dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 180 zł (240 zł x 75% = 180 zł).
Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23% = 41,40 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.