Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14.10.2016 r. ustanowiono dla skarżących adwokata (k. 31), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas J. M. (k. 43).
Wyznaczona adwokat sporządziła zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z 16.12.2016 r. sygn.. j.w. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 61), sporządziła w imieniu skarżących pismo procesowe (k.
91) oraz wzięła udział w rozprawie przed sądem pierwszej instancji (k. 97). Z uwagi na dokonane cofniecie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 7.6.2017 r. sygn. j.w. umorzył postępowanie sądowe.
W dniu 28.7.2017 r. wpłynęło do tut. sądu pismo wyznaczonej adwokat z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy i wymaganym przez prawo oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożyła takie oświadczenie w związku z czym zachodzą warunki aby przyznać jej wynagrodzenie.
Podstawę zasądzenia opłat stanowi 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4 (§4 ust. 1). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §21 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia.
W sprawie takiej jak niniejsza, stawka w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi więc 240 zł (tj. ½ z 480 zł) co wynika wprost z §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) i powołanego wyżej §4 ust. 1 rozporządzenia. Natomiast stawka za postepowanie zażaleniowe wynosi 120 zł (tj. ½ z 240 zł) stosownie do §21 ust. 2 pkt. 2 lit. d) wymienionego rozporządzenia i powołanego wyżej §4 ust. 1 rozporządzenia.
Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.