Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 5 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1306/13

Uzasadnienie

A.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, jak określiła: " (...) od decyzji z dnia [....] września 2013 r. dr hab. L.C. prof. [....] "

Istotnie, w aktach sądowych znajduje się kopia pisma Dziekana Wydziału [....] [....] z dnia 18 września 2013 r. nr [....] (k. 4 akt sadowych), którym organ ten poinformował skarżącą, że w sprawie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie przez A.S. stacjonarnych studiów pierwszego stopnia na kierunku [....] na Wydziale [....] na drugim roku studiów zapadło już rozstrzygnięcie wyrażone w decyzji Rektora [....] z dnia 18 października 2012 r. nr [....]. Ponadto, w piśmie tym organ stwierdził, że nie widzi podstaw do zmiany stanowiska zajętego w tej sprawie, jako organ l instancji, w decyzji z dnia 17 września 2012 r. nr [....].

W odpowiedzi na skargę Rektor [....] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że została ona wniesiona w tej sprawie, w której zapadł już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 22/13.

Mając na względzie zasadę skargowości, Sąd wezwał A.S. w celu jednoznacznego ustalenia co jest przedmiotem skargi, by oświadczyła, czy rzeczywiście skarga jej dotyczy wskazanego pisma Dziekana Wydziału [....] [....] z dnia 18 września 2013 r. nr [....], jako rozstrzygnięcia, czy też jest ono środkiem zaskarżenia (k. 26 akt sądowych).

Pomimo poczynionych starań w tym względzie skarżąca nie udzieliła Sądowi odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2012 r., póz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której osoba jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jeżeli skarga dotyczy przypadku niewymienionego we wskazanym wyżej przepisie, sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone pismo Dziekana Wydziału [....] [....] z dnia 18 września 2013 r. nr [....], nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przedmiotowe pismo jest jedynie informacją wskazującą skarżącej na fakt załatwienia sprawy w prowadzonym uprzednio postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji. Pismo to nie ma zatem charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, nie jest też żadnym aktem procesowym otwierającym, czy też w tym wypadku tamującym jakiekolwiek postępowanie jurysdykcyjne, czy nawet wpadkowe. W konsekwencji nie może być ono zaskarżone do sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2012 r., póz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.