Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata (k.
- 46) którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa J. W. T. (zarządzenie Dziekana ORA k. 57).
Rzeczony adwokat sporządził i wniosła skargę kasacyjną (k.
- 62) od wyroku tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k.
- 15) Nie brał jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: kopia wniosku do ORA w Warszawie o wyznaczenie tamtejszego pełnomocnika).
W jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. M. K. – C. (vide: pismo z dnia 20.02.2013 r. nr [...] do sygn. akt I OSK 1802/12), która wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 14 marca 2013 r. i przed zamknięciem rozprawy zgłosiła m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenie (vide: odpis protokołu rozprawy).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt. I OSK 1802/12 nie orzekł o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
W dniu 19 lutego 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek adw. M. K. – C. o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych z oświadczeniem rzeczonej iż wynagrodzenie za udzieloną pomoc z urzędu do dnia złożenia tego wniosku nie zostało uiszczone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można uznać, że zostało ono złożone przez adwokat.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w sytuacji jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r.
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega przy tym powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.