Uzasadnienie
M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Wobec tego, że skarga została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu skarżącego, zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W odpowiedzi pełnomocnik przedłożył dokument, w którym skarżący umocował go "do reprezentowania w postępowaniu przygotowawczym i sądowym przez sądami powszechnymi, prokuraturami i policją, w postępowaniu egzekucyjnym oraz w postępowaniu przed organami administracji publicznej bądź innymi organami i instytucjami oraz przed osobami fizycznymi i prawnymi w sprawie odwołania od decyzji MOPS".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Należy podkreślić, że elementem formalnym skargi jest prawidłowo udzielone pełnomocnictwo. Zgodnie bowiem z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje przy tym instytucji pełnomocnictwa domniemanego. W każdym przypadku, bez względu na okoliczności, wymagane jest, aby udzielenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi miało charakter wyraźny, tzn. zwerbalizowany w treści pełnomocnictwa procesowego. Powyższe stanowisko znajduje w pełni potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. m.in.: wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2007r., sygn. akt II FSK 33/06; wyrok NSA z dnia 2 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 1428/10; postanowienie NSA z dnia 30 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 116/05).
W przedmiotowej sprawie treść przedłożonego pełnomocnictwa wskazuje, że nie doszło do skutecznego umocowania radcy prawnego do działania w imieniu i na rzecz strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny nie jest sądem powszechnym, nie może też być uznany za "inny organ lub instytucję".
Przedłożone pełnomocnictwo upoważnia ponadto do reprezentowania skarżącego "w sprawie odwołania od decyzji MOPS". Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest natomiast ta decyzja, lecz postanowienie organu odwoławczego.
Analiza treści złożonego pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że jest to dokument, który stanowił umocowanie do działania w ramach postępowania administracyjnego, nie ustanawiał natomiast skutecznej reprezentacji w postępowaniu sądowym.
Reasumując, pełnomocnik – pomimo wyraźnego wezwania Sądu – nie okazał pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do działania w imieniu skarżącego przed tutejszym Sądem. To zaś stanowi brak formalny skargi, którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, co pociąga za sobą konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.