Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1331/14, oddalił skargę I. K. na decyzję Rektora [....] z dnia 10 czerwca 2014 r. nr [.....] w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 marca 2016 r.
Skarżący wniósł w dniu 24 marca 2016 r. o zwolnienie z kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu radcy prawnego.
Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. uwzględnił wniosek skarżącego.
Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. zarządzeniem z dnia 23 maja 2016 r. wyznaczył jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego radcę prawnego W. K. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik wniósł w dniu 3 czerwca 2016 r. skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku wskazano na brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ze względu na obowiązujący przy sporządzaniu i wnoszeniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przymus adwokacko – radcowski. Skarżący nie był w stanie ponieść kosztów pomocy prawnej z wyboru, w związku z czym wniósł o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu.
Wyznaczony w sprawie pełnomocnik otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 20 maja 2016 r., a z aktami sprawy zapoznał się w dniu 27 maja 2016 r. W ciągu siedmiu dni złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej – P.p.s.a.), określający termin wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu, został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, treść art. 177 § 3 P.p.s.a. nie znajduje zastosowania do spraw wszczętych przed dniem jego wejścia w życie (tj. od dnia 15 sierpnia 2015 r.). Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte z dniem wpływu skargi I. K. do organu to jest z dniem [.....] 2014 r.
Przepisy art. 85-89 P.p.s.a regulują skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w art. 87 P.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek:
- – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.),
- – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.),
- – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych, na kanwie przepisów obowiązujących przed nowelizacją P.p.s.a dokonaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyjmuje się, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z wyjaśnień pełnomocnika I. K. wynika, że wiedzę o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu podjął w dniu 20 maja 2016 r., z aktami sprawy zapoznał się niezwłocznie, w dniu 27 maja 2016 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w dniu 3 czerwca 2016 r. Pełnomocnik jednocześnie wniósł skargę kasacyjną.
Powyższe okoliczności świadczą o dochowaniu warunków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zostały również w ocenie Sądu uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Skarżący nie mógł bowiem osobiście sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej, gdyż jest ona obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim. Mógł jedynie wystąpić o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu, co też uczynił. Skarżący nie miał jednak wpływu na czas rozpatrywania wniosku przez Sąd, ani na termin wyznaczenia pełnomocnika przez odpowiednie organu samorządu radcowskiego.
Tym samym, zdaniem Sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego i należało go na podstawie przepisów art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócić.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji postanowienia.