Uzasadnienie
Dnia 16 października 2012 r. (data nadania przesyłki) skarżący B. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Unii Europejskiej.
Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
We wniosku podniesiono, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ zawarł pouczenie, iż jako środek zaskarżenia przysługuje od niego protest do Urzędu Marszałkowskiego Województwa, z którego to prawa skarżący skorzystał. Skarżący wniósł datowany na 17 września 2012 r. protest od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia Zarządu Województwa, zgodnie z pouczeniem, jakie otrzymał. Skarżący podkreślił, że nie dochował terminu do złożenia skargi bez swojej winy.
Rozstrzygnięciem z dnia 4 października 2012 r. nr [...] Zarząd Województwa stwierdził, że rozpatrzenie protestu nie jest możliwe. Organ wskazał, że wyniki ponownej oceny projektu są wiążące i kończą procedurę na danym etapie oceny w odniesieniu do danego kryterium.
Rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] podjęte zostało w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie III SA/Kr 668/11, w którym Sąd stwierdził, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę zasadności protestu na pismo Dyrektora MCP z dnia 11 lutego 2010 r. informujące skarżącego o odrzuceniu projektu do ponownego rozpatrzenia.
Informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, od której nie przewidziano dalszych środków odwoławczych może być na podstawie art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej "u.z.p.p.r.", zaskarżona w terminie 14 dni od jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Organ wskazał, że w przedmiotowym przypadku wnioskodawca otrzymał błędne pouczenie o możliwości złożenia protestu. Wskazał również, że wnioskodawcy przysługuje możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do WSA w terminie 7 dni od powzięcia wiadomości o przysługującej skardze do sądu.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że rozstrzygnięcie z dnia 4 października 2012 r. doręczono mu 9 października 2012r. Po jego otrzymaniu wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest usprawiedliwiony.
Przepis art. 30c ust.1 u.z.p.p.r. stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 30c ust. 2 skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4.
Zgodnie z przepisem art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.
Z kolei stosownie do art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4.
Zgodnie z przepisami art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy a pismo o przywrócenie terminu złoży wraz z dokonaniem czynności procesowej w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Ta sama zasada dotyczy pełnomocnika strony w sytuacji, gdy niedotrzymanie terminu spowodowane jest okolicznościami leżącymi po jego stronie.
Skarżone rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] zostało doręczone skarżącemu dnia 3 września 2012 r. Przewidziany zatem art. 30c ust. 2 termin 14 dni do wniesienia skargi bezpośrednio do WSA, upłynął z końcem dnia 17 września 2012 r. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została wniesiona dnia 16 października 2012 r. a więc po terminie do jej wniesienia.
W ocenie sądu skarżący dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przez niego skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skarżący informację o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi – z powodu błędnego pouczenia - powziął w dniu 9 października 2012 r. po otrzymaniu rozstrzygnięcia Zarządu Województwa z dnia 4 października 2012 r. Przyjąć zatem należy, że z tym dniem ustała też przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia przez stronę skarżącą skargi powodowana do tej pory błędnym pouczeniem organu. Siedmiodniowy termin został dochowany skoro w dniu 16 października 2012 r. skarżący wysłał za pośrednictwem poczty przesyłką kierowaną do sądu zawierającą wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą.
Rozpatrując wniosek merytorycznie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. błędne pouczenie nie może wpływać negatywnie na prawo skarżącego do rozpoznania sprawy przez sąd. Wobec tego sąd uznał, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.
Z tych przyczyn orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.