Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez P. P. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 stycznia 2016 r.
Postanowienie zostało doręczone pełnoletniemu domownikowi – siostrzenicy skarżącego w dniu 29 kwietnia 2016 r.
W dniu 9 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego), na ww. postanowienie P. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesioną po terminie.
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. (III SA/Wr 940/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie jako właściwemu miejscowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; w skrócie ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 58 §1 pkt 2 i 3 ppsa).
Z kolei w myśl art. 86 §1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87§1 ppsa).
W przedmiotowej sprawie Postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 kwietnia 2016 r. zostało doręczone dorosłemu domownikowi (siostrzenicy skarżącego) w dniu 29 kwietnia 2016 r., a skarga została złożona w dniu 9 czerwca 2016 r., a więc po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Termin do złożenia skargi upływał bowiem dnia 30 maja 2016 r. Skarżący nie złożył wraz ze skargą uzasadnionego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Dlatego też, na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 2 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.