Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt III SA /Kr 14/14, przyznane zostało skarżącym J. i W. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla nich radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 listopada 2013r. wydane w przedmiocie zwrotu podania.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych, Dziekan OIRP pismem z dnia 16 kwietnia 2014r. zawiadomił, iż na pełnomocnika skarżących został wyznaczony radca prawny dr P. Ł., wykonujący zawód w Kancelarii Radców Prawnych przy ul. [...].
W dniu 23 lipca 2014r. radca prawny P. Ł. złożył w Sądzie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej dzielonej z urzędu, dołączając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części, a także opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczącej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2014r. oddalającego skargę J. i W. K. na postanowienie SKO. Jednocześnie wnosi on o przyznanie zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków – a to kosztów wysyłki zawiadomienia wraz z opinią do skarżących mieszkających poza Krakowem w wysokości 4,20 zł. Przedstawia stosowną fakturę.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi zatem 120,00 zł.
W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
Pełnomocnikowi skarżących przyznano również zwrot udokumentowanych fakturą, niezbędnych wydatków w kwocie 4,20 zł poniesionych na koszty wysyłki opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do skarżących – na podstawie § 15 pkt 2 cyt. rozporządzenia.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 14ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 z późn. zmianami) oraz § 15, 16 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).