Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej S. V. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata W. I., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. C. Pełnomocnik substytucyjny adwokata J. G. w skardze z dnia 19 maja 2014 r. wniosła o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu – W. I. – kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu według norm przepisanych prawem oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek te został ponowiony w piśmie z dnia 12 czerwca 2014r. Do pisma tego dołączona została opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z dnia 27 marca 2014, doręczone też skarżącej.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit.c i § 18 ust.1 pkt 2 lit b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.