Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trzema córkami.
Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 67 m2, mieszkanie o powierzchni 37 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 4,16 ha. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 1870 zł wyjaśniając, że składa się na to 400 zł z jego umowy o pracę, 800 zł renty rodzinnej i 670 zł zasiłku z GUP.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest ojcem 7 dzieci. Od śmierci małżonki (T) we wrześniu 2006 r. samotnie wychowywał dzieci. Przez cały czas korzystał z pomocy GOPS. W czerwcu 2012 r. zwarł nowy związek małżeński. Podniósł, że obecna żona jest osobą bezrobotną i z tego tytułu otrzymuje wykazany zasiłek. Podał, że miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wynoszą ok. 2043 zł (w tym prąd, gaz, media, opał, podatki, nieczystości itp.). Swoje zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów, zaległości podatkowych, i długów u osób prywatnych oszacował na ok. 50 tyś. zł. Do wniosku dołączył kopię karty rejestracyjnej bezrobotnego żony B, kopię odpisu aktu zgonu żony T, kopie swoich zwolnień lekarskich.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Pewne nieścisłości w nim należy położyć na karb nieporadności skarżącego. Poza tym nie wpływają one na postrzeganie rodziny skarżącego jako nie niezamożne. Tak bowiem należy postrzegać pięcioosobową rodzinę, dysponującą dochodami, które nie równoważą stałych miesięcznych obciążeń, borykającą się z problemem bezrobocia i długami. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany majątek nie zmienia tego punktu widzenia. Chociaż bowiem posiada on pewną wartość sprzedażną względnie podkładową to jednak ciężko byłoby oczekiwać od skarżącego zbycia lub obciążenia domu gdzie rodzina zamieszkuje albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłyby w podstawę jej egzystencji. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżący aktualnie nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to pod uwagę udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.