Uzasadnienie
W piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. zatytułowanym "Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 151/13" adwokat W. I. pełnomocnik substytucyjny adwokata H. P. Ć. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Jak wynika z akt skarżącemu przyznano prawa pomocy m.in. ustanawiając na jego rzecz adwokata (k. 34), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa H. P. – Ć. (k. 44). Rzeczony udzielił zaś adwokatowi W. I. pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępstwa w sprawie.
Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia złożonego przez adwokata W. I. wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nieco się komplikuje gdyż art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć zaś należy adwokata wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką.
W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokata H. P. - Ć. W świetle powołanego przepisu stwierdzić więc należy, iż przyznanie - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje też zwolnienia adwokata wyznaczonego przez ORA od udzielenia pomocy prawnej z urzędu i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu czy to w imieniu własnym czy też w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną.
Natomiast w wyniku powyższego nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382).
Z przytoczonych względów należało więc orzec jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.