Uzasadnienie
Skarżąca w złożonym dnia 05.09.2016 (wpływ) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że jest wdową.
Określając swój majątek zadeklarowała dom po rodzicach, który wymaga remontu, wybudowany w 1977 r. oraz 36 arową nieruchomość rolną.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała na 1074,73 zł emerytury.
Uzasadniając swoje starania sprecyzowała, że zwraca się z prośbą o ustanowienie adwokata z urzędu, gdyż jej sytuacja finansowa nie pozwala jej zatrudnić kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru. Powiada, ze jest osobą starsza, ma 77 lat, schorowaną, nie ma dzieci ani dalszej rodziny. Od kwietnia br jest wdową. Jednym źródłem jej utrzymania jest wykazana emerytura. Po opłaceniu wszystkich rachunków i lekarstw pozostaje skarżącej niewielka kwota na skromne wyżywienie. Aby zakupić węgiel na zimę musi oszczędzać przez cały rok. Czasami braku jej pieniędzy aby wykupić leki. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała że telefon to koszt 45,58 zł, gaz 50 zł, prąd 56,27, śmieci 30 zł, ubezpieczenie 135 zł, podatek rolny 159 zł, zakup węgla 1400 zł.
Do wniosku dołączyła kopię odcinka wykazanego świadczenia emerytalnego oraz kopi rachunków za wykazane wydatki na prąd, gaz, telefon, śmieci, podatek rolny i ubezpieczenie.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Okoliczność, że przed złożeniem obecnego wniosku o ustanowienie adwokata skarżąca wcześniej domagała się zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi do sygn. III SA/Kr 1649/15 w kwocie 200 zł (k. 21; 27; 34v).), które uzyskała (k.
38) nie ma większego znaczenia, po prostu dlatego, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie sprzeciwiają się możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Co więcej, ponieważ aktualne żądanie skarżącej nie zachodzi na wcześniej udzielone prawo pomocy jej wniosek można i należy rozpatrzyć w oparciu o przepisy określające przesłanki materialne warunkujące przyznanie prawa pomocy bez potrzeby sięgania do trybu przewidzianego w art. 165 ppsa.
Odnosząc się zaś do obecnego wniosku stwierdzić należy, że możliwości płatnicze skarżącej w dalszym ciągu nie tylko nie rysują się szczególnie ale poniekąd uległy pogorszeniu. Aktualnie skarżąca jest bowiem wdową a co za tym idzie jedynym źródłem jej utrzymania jest wykazana emerytura. Przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji po opłaceniu wykazanych obciążeń wystarczają skarżącej z trudem na bieżącą egzystencję. Zarazem powtórzyć należy, że okoliczność, iż do skarżącej należy wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiadają określoną wartość sprzedażną lub podkładową to trudno wymagać od skarżącej rozporządzeń tego rodzaju celem zdobycia środków na pełnomocnika z wyboru. Dom zabezpiecza bowiem jej potrzeby bytowe. Co się natomiast tyczy wykazanej roli to w dalszym ciągu podtrzymać należy zapatrywanie, że osoba starsza, schorowana, bezdzietna, bez dalszej rodziny powinna dysponować jakimś materialnym zabezpieczeniem nawet gdy państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg płatności nierefundowanych.
Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej zgodnie z jej wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.