Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Pismem z dnia 13 maja 2015 r. skarżąca samodzielnie wystąpiła ze skargą kasacyjną na powyższy wyrok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponadto, zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna – co do zasady – powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Należy przy tym podkreślić, że skarżąca została pouczona o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego przy okazji doręczenia odpisu zaskarżonego wyroku. Pomimo tego, w rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną skarżąca wniosła samodzielnie, z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Ponadto skarżąca nie wykazała, by w jej przypadku zachodził wyjątek, o którym mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Niedochowanie wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawnioną do tego osobę musi skutkować jej odrzuceniem z powodu niedopuszczalności. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.